« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 72)

« مهلت‌ِ بندگی »،« تمدید شدنی نیست » پس باید آن را بسیار « ‌غنیمت » شماریم:

نکتة اول: « انسان » برای بیداری و فهم بندگی و انجام تکالیف و ساختن آخرتش « مهلت معینی » دارد:

وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ: 

رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَني‏ إِلى‏ أَجَلٍ قَريبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحينَ (منافقون/10)

(و از آنچه به شما روزی داديم انفاق كنيد قبل از آنكه « مرگِ » هر کدامتان فرا رسد زیرا (او در آن لحظه) می‌گويد:

خدایا؛ چرا « أجل و مهلتِ » مرا تا مدتى به تاخير نينداختى تا کارهای صادقانه انجام دهم و از شایستگان باشم؟)

قرآن می‌فرماید: همة افرادی که با (بی‌إعتنائی به حسابرسیِ دقیقِ قیامت و) « نپذیرفتنِ دعوتِ بندگیِ خالقشان » و « پیروی نکردن از رهبرانِ الهی » به خود « ظُلم » کرده‌اند، در لحظه مرگشان « متأسّف » می‌شوند:

وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذينَ ظَلَمُوا:

رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى‏ أَجَلٍ قَريبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ ... (إبراهیم/44)(نحل/61)(فاطر/45)

(و مردم را از روزى كه عذاب بر آنها مى‏آيد هشدار بده زیرا آنها كه (به خود) ستم كرده‏اند (در آن لحظه) مى‏گويند: 

خدایا؛ به ما کمى مهلت بده تا دعوتِ تو را بپذیريم و از سفیرانِ منصوب تو پيروى كنيم ...)

قرآن تأکید می‌کند که « مهلتِ هیچ فردی » تحتِ هیچ شرائطی « هرگز کَم یا زیاد نمی‌شود »:

وَ لَنْ يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْساً إِذا جاءَ أَجَلُها .... (منافقون/11)

ضمن اینکه « هیچ انسانی نمی‌داند که در کدام سرزمین از دنیا می‌رود »:

.... وَ ما تَدْري نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ ... (لقمان/34)

پس « مرگِ انسان » هیچ ربطی به « جنگ » یا « صلح » یا « آشوبهای اجتماعی » ندارد. 

قرآن می‌فرماید ‌« مردم هر قومی » باید بدانند که آنها هم « مهلتِ معیّن بدون تغییری » دارند:

وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ... (أعراف/34) ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ (حجر/5)(یونس/49)(مؤمنون/43)

نکتة دوم: از منظر قرآن، « حُکم و قوانینِ هر أجل و مهلت و دوره‌ای »،« معیّن و ثابت » است:

.... لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ (رعد/38)

یعنی: « شرائط و نظمِ سیاسی جوامع » در هر مقطعی تغییر می‌کند و « شروع و پایانی » دارد.

نکتة مهم: با اینکه « فضای اجتماعی و سیاسی اقوام، کشورها و جهان » بارها « تغییر » کرده و باز هم تغییر « می‌کند » اما « عدالت‌خواهی و حقّ‌طلبی و اقتدار جبهة حقّ » هر روز « بیشتر » می‌شود:

... وَ يَمْــحُ اللَّهُ الْباطِــلَ وَ يُحِــقُّ الْحَــقَّ ... (شوری/24)