« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 111)
« هر چیزی » در دنیا « أجل » و « مهلت محدودی » دارد به جز یک إستثناء:
« دنیا »،« مسافرخانه » و محلِ « رفت و آمدِ مخلوقات » است، یعنی: هر جماد، گیاه، حیوان و انسانی بعد از « شکل‌گیری » و « منسجم و قوی » شدنِ تدریجی، دچار « فروپاشی » و « ضعف » می‌شوند پس « عُمر و مهلتِ » هر مخلوقی قطعاً « محدود » است و « آغاز و پایان » (و مرگ و حیات) دارد:
وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَ فَلا يَعْقِلُونَ (یس/68)
« إنسجام، مقاومت و دوامِ مردمِ هر کشوری » نیز « أجلِ قطعی » و بدون « تقدُم و تأخیر » دارد:
وَ « لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ » فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ (أعراف/34)(يونس/49)
ما تَسْبِقُ مِنْ «أُمَّةٍ » أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ (حجر/5)(مؤمنون/43)
پس « هیچ مخلوقی » در دنیا « ثابت و همیشگی نیست » و در سرآمدِ أجلش از هم « می‌پاشد »:
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ... (آل‌عمران/185)(أنبیاء/35)(عنکبوت/57)
« یک إستثناء »:
اگر « أهل إیمان »،« عاقلانه صادق و صالح » شوند و با « إطاعت » از « قرآن » و « تبعیت » از « أولیاء الهی » به « إخلاص » برسند، خداوند آنها را به « همدلی » می‌رساند و « یکپارچه » می‌کند:
وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا ... فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً ... (آل‌عمران/103)
و در حالی که « أکثرِ مردم جهان » به خاطر اینکه در برابر « ثروت، قدرت، شهرت، شهوت و تزویر »، « زانو » می‌زنند در قیامت هم مجبور می‌شوند در برابر « آتش جهنّم » زانو بزنند:
وَ تَرى كُلَّ أُمَّةٍ جاثِيَةً ... (جاثیه/28)
اما مؤمنینی که برای « همدلی و إتّحاد و مقاومت » تلاش می‌کنند لایقِ « نصرتِ الهی » می‌شوند و تا « قیامت »،« فرصت دارند » تا در مسیرِ « إقتدارِ روزافزون » و « پیروزی‌هایِ روشن » باشند:
فَأَمَّا الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ في رَحْمَتِهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبينُ (جاثیه/30)
خداوند « إقتدارِ روزافزون » و « زیباترین آخرت » را برای « اُمتِ متّحد »،« تضیمن » کرده است:
وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها
وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً في جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ (توبه/72)(حدید/12)
« خدایا: ایمانی عاقلانه، رفتاری مخلصانه و توفیقِ جهاد برای همدلی و إتّحاد را روزیمان فرما. »
