یعنی برتر از همه چیز. وجود مطلق و بسیط و نامحدود.
حضرت امام حسین (ص) در دعای عرفه می فرمایند:
اِلـهى اَنْتَ الْغَنِىُّ بِذاتِـــكَ اَنْ يَصِلَ اِلَيْكَ النَّفْـــعُ مِنْــكَ
(خدایا؛ ذات تو چنان بی نیاز است که حتی سودی از تو به خودت هم نمی رسد.)
(هر چیزی غیر از خداوند، مرکّب و به اجزاء خودش نیازمند است، اما خداوند چون هستی مطلق یا صرف الوجود است، پس أجزائی ندارد که به آنها محتاج باشد.)
