« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 82)
گفتگویِ « خداوندی » که هیچ چی « ندارد » با « إنسانی » که همه چیز « دارد »:
در همة عالَم « فقط خدا »،« مکان » ندارد، « زمان » ندارد، « محدودیتی » ندارد، « شریک » ندارد، « مِثل، ندّ، مانند و همتا » ندارد، « والدین، زن، فرزند، أنیس و مونس » ندارد، هیچ « نقصی » ندارد، هیچ « نیازی به: خوردن، گفتن، خوابیدن، چُرت‌زدن، دیدن، شنیدن، دیده‌شدن و تشویق » ندارد،
او هیچ « إحتیاج، آرزو و خواهشی » ندارد، « علاقه و تعلّقی » ندارد، در حقیقت او « سُبحان » است.
لذا « فقط او غنی و هستیِ مطلق و خالق و مالکِ و رازقِ همة مخلوقات » و « ربّ العالمین » است.
پس « آن مواردی » را که « خداوندِ خالق ندارد »، « إنسانِ مخلوق »،« همة آنها » را « دارد. »
یعنی انسان« محدودیت، مِثل، مانند، والدین، همسر، فرزند » و « انواعِ نقص و نیاز » و « انواعِ آرزو، علاقه و تعلّق » را « دارد »، البته « همة داشته‌هایِ » او « ناپایدار، أمانت، موقتی و فانی » هستند.
جالب است « خدائی » که « هیچ چیزی ندارد » به « انسان‌هائی که همه چیز دارند » می‌فرماید:
يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَميدُ (فاطر/15)
(اى مردم؛ شما نیازمندانِ خداوند هستيد و فقط خداوندِ یکتا « غنی = بىنيازِ » ستوده است.)
اما فراوانند افرادی که در جواب إدّعای خداوند، إدعای عجیبی دارند زیرا (با رفتارشان) می‌گویند:
... الَّذينَ قالُوا: إِنَّ اللَّهَ فَقــيرٌ وَ نَحْــــنُ أَغْنِياءُ ... (آل‌عمران/181)
(... آنها گفتند: خداوند نيازمند (بندگی ما) است در حالی که ما « توانگر » هستيم ...)
پس « غنی » از نظرِ خداوند « نیاز و نقص و تعلّق و خواهش نداشتن » و « فقیر، نیاز داشتن » است، ولی غالب مردم (بر خلافِ نظرِ خداوند) هر که « ثروت و متعلّقات دارد » با آن که « اسیرِ » آنها است را « غنی » و آنکه « ثروت و متعلّقات ندارد » و به چیزی « وابسته » نیست را « فقیر » می‌نامند !!!؟؟؟
پس « مؤمن » آنست که « مخلوقیت و فقرِ ذاتیِ » خود را تصدیق کرده و « در هر شرائطی » دنبالِ « وارستگی » و « توجّه خداوندِ سبحانِ » است لذا دائماً به او « توجّه » دارد و به او « پناه » می‌بَرد.
اما « کافر » به « علم، ثروت، قدرت، شهرت و إعتبارِ بانکی، اجتماعی و جناحیِ خود » تکیه دارد و خود را « فراتر از تعالیم الهی و اصولِ انسانی و قوانین » می‌پندارد و « عملاً إدّعای خدائی » دارد.
لطفا از خودمان بپرسیم که آیا نظرِ ما از « غنی و فقیر » (عملاً) مطابقِ نظر خداوند است یا عملِ فرعون؟
