« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 23)

آقا و خانم « مؤمن »،« نافرمانی »،« ممنوع. »

با اینکه غالبِ آیات قرآن بر « مختار بودن » و « مجبور نبودنِ » انسان، با صراحت « تأکید » دارند،

اما خداوند، « جان و مال مردان و زنان مؤمن » را در إزاء بهشت « خریده » است: 

إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‏ مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ... (توبه/111)

لذا مرد و زن مؤمنی که با عبارت: « اللهم لکَ لبیک »،« این معامله » را می‌پذیرند دیگر در هیچ بخش از زندگی نباید در مقابل حُکم خدا و رهبر منصوب او خود را مختار بدانند و نباید به نظر خود عمل کنند: 

وَ مَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ... (أحزاب/٣٦)

(و هيچ مرد و زن مؤمنى نباید وقتی خدا و سفیر او ـ در هر زمان ـ به كارى حُکم کردند خود را مختار بدانند ...)

زیرا اگر « مرد و زن مؤمن » با « حُکم خدا و سفیر او »،« مخالفت و نافرمانی » کند، در واقع راه زندگیِ خود را « گُم » کرده و او قطعاً به هیچ سعادتی نمی‌رسد: 

« .... وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالا مُبِينًا » (أحزاب/٣٦)

(... و هر كه خدا و سفیر او را نافرمانى كند، قطعا دچار گمراهى شدید و آشكار شده است.)

پرسش اول:

چرا « غالبِ مردم »،« هشدار رهبر منصوب الهی » (در هر زمان) را نه تنها « باور نمی‌کنند » و از آنها « اطاعت نمی‌کنند » بلکه آنان را « دروغگو » نیز « می‌پندارند؟ »: 

« .... وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ  ... » (فاطر/٤)(آل‌عمران/184)

احتمالا علت این تکذیب اینست که غالب مردم، « ظاهربین » و « اسیر واقعیت‌های مادی » هستند و « غیب و وحی و ارتباط نامرئی رسول » را « نمی‌بینند » لذا اگر آنها با « تعقّل » خود برای « فهمِ » « حقیقت و ماوراء ماده و عالم غیب »،« تلاش نکنند »، قطعاً نمی‌توانند « وجودِ خداوند و وحی و ادّعای أنبیاء و مرسلین » را « تصدیق » کنند. پس « ریشة تکذیبِ حقّ »،« عاقل نبودن » است.

پرسش دوم: « چرا اکثر مردم عاقل نیستند؟ »

زیرا « أکثر والدین »،« مانع تفکّر و تعقّل » فرزندانند و « أکثر مردم »،« اسیر حواس و هوس » اند و « فانی بودن دنیا » را باور ندارد لذا با آن گول می‌خورند و مغرور می‌شوند و مقابل حقّ، تکبّر می‌ورزند: 

يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ. (فاطر/5)