« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 130)
« بهترین و بدترین زینت » چیست و « مکان » و « محصولِ آنها » کجاست؟
قرآن می‌فرماید: إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ « زينَةً »،« لِنَبْلُوَهُمْ » أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ... (کهف/7)
ما روی زمین، زیبائی‌ها و سرگرمی‌هائی را قرار دادیم تا مردم را بیازمائیم که کدامشان زیباتر عمل می‌کنند.
پس آنها باید با « زینتهایِ بیرونی » فریب نخورند و « زیبائیهای درونی » را مبنای زندگی قرار دهند.
لذا مردم بر مبنای « تصدیق » یا « إنکار زیبائیهایِ باطنی » به « دو گروه » تقسیم می‌شوند:
گروه اول: « ظاهربینانی » که « زیبائیهایِ ظاهرِ مخلوقات » را « مبنایِ عملِ » خود قرار می‌دهند:
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنينَ وَ الْقَنَاطِيرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الأَنْعَامِ وَ الْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ ... (آلعمران/14) زُيِّنَ لِلَّذينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ (رعد/33) زُيِّنَ لِلَّذينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا (بقره/212) زَيَّنَ لِكَثيرٍ مِنَ الْمُشْرِكينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ (أنعام/137) زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ (توبه/37) زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِهِ (غافر/37) زُيِّنَ لِلْكافِرينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (أنعام/122) زُيِّنَ لِلْمُسْرِفينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (يونس/12) الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَ (نمل/4)
گروه دوم: « عاقلانِ آخرت‌نگرند » که برایِ به تجلّی درآوردنِ « أسماء الحسنایِ الهی » می‌کوشند.
« بهترین زینت و محلّ آن » کجاست و « محصول » آن چیست؟
خداوند « إیمانِ قلبی » را « بهترین زینت » می‌داند که نشانة آن إنزجار از کفر و فسق و معصیت است:
.... وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإيمانَ وَ زَيَّنَهُ في قُلُوبِكُمْ
وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ (حجرات/7)
و « محصولِ ایمانِ قلبی »،« حُسن ظن به خداوند » و « إعتماد به قوانین و وعده‌هایِ الهی » است:
« بدترین زینت و محلّ آن » کجاست؟ و « محصول » آن چیست؟
« تعلّق و وابستگی به مخلوق »،« بدترین زینتِ قلبی » و محصول آن « بدگمانی به خالق » است:
بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ: لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَ الْمُؤْمِنُونَ إِلى أَهْليهِمْ أَبَداً وَ زُيِّنَ ذلِكَ في قُلُوبِكُمْ (فتح/12)
« بدگمانی به خدا » انسان را « کور » و جهان را برایش « زشت » می‌کند و او را به زشتی‌ها می‌کشاند:
... الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لَعَنَهُمْ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ ... (فتح/6)
چنین منافقین و مشرکین کوردلی، از منظر قرآن افرادی بایر و بی‌حاصلند: ... وَ كُنْتُمْ قَوْماً بُوراً (فتح/12)
« خدایا؛ یاریمان کن تا زینتهای فانی ما را از زیبائیهای حقیقی باز ندارند و به تو بدگمان نکنند. »
