« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 9)
« حقّ با أکثریت نیست » و « مقبولیّت ملاکِ صلاحیّت و مشروعیّت نیست »:
تحت تأثیر « فرهنگ استکباری »،« ملاك تعيين قوانين و مسئولين » در غالبِ کشورها،
« رأي اكثريتِ مردم » است.
خواص بی بصیرت در « جمهوری اسلامی ایران » نیز بسیار کوشیدند تا « مقبولیت مردمی » را « مهمتر و مقدّم بر مشروعیت الهی » قرار دهند و به برخی از « اصول قانون اساسی » و خصوصا به نقشِ « شورای نگهبان » و « نظارت استصوابی » خدشه وارد کنند.
در حالی که خداوند در قرآن، « پيروي از رأي أكثريت » را برای « حضرتِ رسول أكرم » صلي الله عليه و آله (و برای همه رهبران منصوبِ خود)، « ممنوع » كرده و می‌فرماید:
« وَ إِنْ تُطِــــعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ، يُضِلُّوكَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ ... » (انعام/116)
(و اگر از بیشتر أهل زمين اطاعت كنى، تو را از راه حاکمیت ارزشهای الهی گمراه مىكنند ...)
« چرا » اطاعت از أکثریت آراء مردم عامل گمراهي از حاکمیت ارزشهای الهي است؟ زیرا:
اولا: غالبِ مردم به خاطر « ظاهربینی و سطحی‌نگری » تابعِ: « تبليغات و تخلّفات » اند:
يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ (روم/7)
ثانیا: غالبِ مردم « بدون علِم » و فقط بر مبنای « حدس و گمانی غیر عاقلانه »،
و تحت تأثیر « شایعاتِ دروغ » رأی مي‌دهند، لذا رأیِ آنها مطابق با « حقّ » نیست:
وَ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْني مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً
(نجم/28)(یونس/36)
... إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّــنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُـونَ. (یونس/66)(أنعام/148)
