« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 38)
انسان از بعضی چیزها « برائت و نفرت » دارد، اما مؤمن از بعضی چیزها باید « إعراض » کند یعنی: باید « خود » را دائما در « معرضِ پرتگاهها » ببیند و با « پرهیز از رفتارِ سقوطکردهها »،« مصونیتِ خود » را تضمین کند:
لذا « مؤمن » با « إعراض از 8 گروه » باید « مواضع و حساسیتهایش » را « روشن » کند:
1ـ از آن « منافقینی » که « نظامِ الهی و رهبر او » را « قبول ندارند » و از او به شدّت « فاصله » میگیرند:
وَ إِذا قيلَ لَهُمْ: تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنافِقينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً (61) ... (62)
... فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ .... (نساء/63)
2ـ از آنها که « وانمود » میکنند « أهل ولایت » اند اما در « شبنشینیهایشان »،« تفرقهافکنی » میکنند:
وَ يَقُولُونَ: طاعَةٌ، فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ، بَيَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذي تَقُولُ ... فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ ... (نساء/81)
3ـ از « بیگانهپرستان و نفوذیهائی » که دنبالِ « جاسوسی » و « تحریف وقایع » و « فتنهگری » هستند:
... « الَّذينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ » مِنَ الَّذينَ « قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ » وَ « مِنَ الَّذينَ هادُوا
« سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ »،« يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِن بَعْدِ مَوَاضِعِهِ » ... (41)
« سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ »،« أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ » فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ ... (مائده/42)
4ـ از « باسوادانی » که با« توقف در آیات » از « مسئولیت » خود میگریزند و « نقش » آنها را از بین میبرند:
وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذينَ يَخُوضُونَ في آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ ... (أنعام/68)
5ـ از آنها که قرآن را « پاره و إستهزاء » کردند و « هر چیزی غیر از خدا » را « مستقل و مؤثر » میپندارند:
اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ ... وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكينَ (أنعام/106) فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكينَ (حجر/94)
6ـ از افرادِ « جاهل و خودتحقیر و کدخداپرستی » که گوش و چشمشان را به « رسانههای بیگانه » سپردهاند:
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى لا يَسْمَعُوا ... وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ (198) ... وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلينَ (اعراف/199)
« حضرت إمام صادق » صلوات الله علیه فرمودند: « دو نفر کمرم را شکستند: دانای حُرمتشکن و جاهل مذهبینما قَطَعَ ظَهري اثنانِ: عالِمٌ مُتَهَتِّكٌ و جاهِلٌ مُتَنَسِّكٌ هذا يَصُدُّ النّاسَ عَن عِلمِهِ بِتَهَتُّكِهِ و هذا يَصُدُّ النّاسَ عَن نُسُكِهِ بِجَهلِهِ.
7ـ از « کافرانی » که در « پیروزی مقاومت، تردید » میافکنند اما « بعد از فتح » اعلام « ایمان » میکنند:
قُلْ: يَوْمَ الْفَتْحِ لا يَنْفَعُ الَّذينَ كَفَرُوا إيمانُهُمْ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ (29) فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ ... (سجده/30)
8ـ از « نادانانِ دنیاپرستی » که « اسیر وهم و خیال و ظاهر » اند و از « ولایتِ عواملِ الهی » میگریزند:
إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ ... (27) وَ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ ... (28)
فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلاَّ الْحَياةَ الدُّنْيا (نجم/29)
خدایا؛ « عقلانیت و معرفت و اراده و همّت » ما را برای « این إعراضهایِ مؤمنانه و رهائیبخش » تقویت فرما.