« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 60)
« کدام زندانی عاقلی » در مدت زندانی بودنش « عاشقِ زندان » می‌شود؟
أکثرِ مردم این هشدارِ نورانی و مهمِ « حضرتِ رسول أکرم » صلی الله علیه و آله را شنیده‌اند که فرمودند:
« الدّنیا سِجنُ المؤمِن و جنّهُ الکافِر »
« زندان »،« گویاترین و جامع‌ترین تعریف » برای « دنیا » است و مردم در آن « 2 گروه » هستند: گروهِ اوّل: آنهائیند که از بودنِ در « قفسِ دنیا » کاملاً « راضی » هستند، لذا قرآن آنها را « كَالْأَنْعامِ » می‌نامد زیرا (مثلِ حیوانات) به « حرام، نجس، پلید و غیر مجاز بودنِ » هیچ چیزی، کاری ندارند و از هر حرام، خباثت، نجاست، رذالت و جنایتی « لذّت » می‌برند و خود را (مثلِ حیواناتِ در آخور،) در بهشت می‌پندارند.
گروهِ دوم: افرادِ « عاقل و عالِم و عاشقی » هستند که خودشان را « لایقِ رضوانِ الهی » می‌بینند و از « سراب بودن و حقیقی نبودنِ دنیا » و برای « دوری از ملاقاتِ حیاتبخشِ خالقِ محبوبِ » خود و « محرومیت از قربِ دل‌أنگیزِ او » بسیار « رنج » می‌برند لذا از « تعلّق » به این « دنیا » می‌گریزند.
گروهِ اوّل: قبل از اینکه اسیر دنیا باشند « اسیر حواسِ ظاهربین و هوسِ ذهنی و جهلِ نفسانی » اند و با « إبراز رضایت » به دنیا و « اطمینان » بر « پُشتِ این نهنگِ خوابیده »، هر روز « بیشتر » از دوران کودکیِ خود، « فریبِ » رنگ و لعاب ثروت و قدرت دنیا را می‌خورند و « أحمقانه » در این زندان، برای « تسلّط » بر یکدیگر با هم دائماً درگیرند و خود را زندانی‌تر و « مجازاتِ » خود را سنگین می‌کنند:
إِنَّ الَّذينَ ... رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها ... (7) أُولئِكَ مَأْواهُمُ النَّارُ ... (یونس/8)
گروهِ دوم: هر قدر « معرفتشان » به « فانی بودن دنیا » و « شوقشان به لقاء الهی » بیشتر می‌شود بیشتر می‌کوشند به « أمرِ الهی » از « دنیا و وابستگی به غیرِ او »،« فرار » کنند، زیرا قرآن می‌فرماید:
وَ مِن كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ ... (49) فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْـهُ نَذيرٌ مُبينٌ (ذاریات/50)
(پس ـ با ازدواج ـ به سوی « الله » بگریزید، زیرا من از جانب او برایتان هشداردهنده‌ای روشنگرم.)
پس این گروه طبقِ فرمایشِ « حضرتِ أمیرالمؤمنین » صلوات الله علیه « قلبشان » را از « دلبستن » به افراد، أشیاء، عناوین و هر چیز دنیوی، « رها » می‌کنند تا به « وارستگی » برسند، زیرا ایشان می‌فرمایند:
... أَخْرِجُوا مِنَ الدُّنْيَا قُلُوبَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَخْرُجَ مِنْهَا أَبْدَانُكُمْ ... (خطبه/203)
(... قلبهایتان را از دنیا خارج کنید قبل از اینکه بدنهای شما از آن خارج شود ... )
خدایا؛ بر عقلانیت و معرفتِ ما بیفزا تا أحمقانه زندانمان را آباد نکنیم و از رسیدن به وارستگی، غافل نشویم.
