« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 100)
آیا « خواستِ مسلمانان » با « خواستِ خداوند » فرق دارد؟
طبق فرمایشِ قرآن، « جهان » برای « انسان » است و او برای « آزمایش » به دنیا آورده شده تا افرادِ « عاقلِ مؤمنی که عبدِ خدا » می‌شوند از افرادِ « جاهلِ کافری که بردة شیطان » می‌شوند جدا شوند.
لذا خداوند « دائماً » همة مردمِ جهان و « خصوصاً پیروانِ أنبیاء » سلام الله علیهم (که إدّعایِ ایمان دارند) را با « انواعِ حوادث و مسائل و مشکلات » مواجه می‌سازد تا « مؤمنانِ مجاهِد و صبور » شناخته شوند:
وَ لَنَبْلُوَنَّـكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجاهِدينَ مِنْكُمْ وَ الصَّابِرينَ وَ نَبْلُوَا أَخْبارَكُمْ (محمّد/31)
لذا با اینکه مسلمانان « می‌خواهند همة کفّار و مستکبرین و جنایتکارانِ جهان » با اموری خارق‌العاده یکباره « زمین‌گیر » شوند و آنها بتوانند « راحت و بدونِ دغدغه و ترس و لرز » در دنیا زندگی کنند اما قرآن می‌فرماید: برای سفیرِ (و نظامِ) الهی سزاوار نیست (از دشمنان) آنقدر اسیر بگیرد که کفارِ جهان زمین‌گیر شوند، شما بهره‌مندی‌هایِ دنیا را می‌خواهید اما خداوندِ عزیزِ حکیم (زندگیِ جاودانة) آخرت را (برایتان) می‌خواهد:
ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ
تُريدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَ اللَّهُ يُريدُ الْآخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزيزٌ حَكيمٌ (أنفال/67)
در صدرِ اسلام نیز وقتی کفار « أموالِ مسلمانانِ مکّه » را با « کاروانی بی‌سلاح » به « شام » می‌بُردند مهاجرین « خواستند » اموالشان را « بدونِ جنگ » بگیرند اما خدا « خواست » آنها در « بدر » بجنگند تا « حقّ » با « شجاعت، إطاعت و مجاهدتِ مؤمنین حقیقی » نمایان و « ریشة کفّار » قطع شود:
وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَكُمْ وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ
وَ يُريدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْكافِرينَ (أنفال/7)
{و ياد آوريد وقتى خدا يكى از دو گروه (كاروانِ تجارى قريش يا سپاه ابوسفيان) را به شما وعده داد تا برای شما باشد و شما می‌خواستيد آن گروهِ بىسِلاح را تصرّف کنید اما خدا خواست حقّ را با کارگزارانش أثبات و كفّار را ريشهكن كند.}
امروز نیز « غالبِ مسلمانان می‌خواهند »،« بدونِ تلاشِ علمی و معرفتی و بدون مسئولیت‌پذیری سیاسی و بدونِ هیچ زحمت، هزینه، جنگ و جهادی و بدونِ هیچ آزمایشی » با « عواملِ غیبی »، « تحریم‌ها » لغو و « نابسامانی‌ها » و « بی‌عدالتی‌ها » برطرف و وضعیت اقتصادیِ جامعه درست شود!!
اما خداوند می‌فرماید: (من می‌خواهم با همّتِ مؤمنانِ مقاوم و مجاهد) « مبانیِ حقّ » را در جامعه « مستقر » کنم و « پوچ‌گرایان » (پُر إدّعا و بی‌تعهّد) را بر خلافِ میلِ بزهکاران از « مدیریتِ امورِ جهان کنار بزنم »:
لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَ يُبْطِلَ الْباطِلَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ (أنفال/8)
