سلام و احترام استاد عزیز من ۲ تا ایراد دارم و برای برطرف شدن آن از شما راهنمایی میخواستم یکی اینکه اگر بخواهم مطلبی را بخوانم سریع و دوخط در میان و یا اینکه میرم سراغ خط آخر که زود تمام شود یا درس خواندن را از درس آخر شروع میکنم تا برسم به درس اول دوم اینکه صبر ندارم تا آخر به حرف کسی که صحبت می‌کند گوش بدهم ، زود اضهار نظر میکنم . ممنونم از شما

سلام و رحمت الهی بر شما. 1ـ این دو رفتار شما از یکسو به خاطر اینست که بسیاری از نویسندگان و گویندگان تسلط کافی بر « واژه‌ها » و « موضوعات » مورد نظر خود ندارند و نوشته‌ها و سخنرانی‌های آنها « کم محتوا » است و مجبورند برای هر چیزی توضیحات زیاد بدهند و « مقدمات « طولانی و خسته‌کننده‌ای دارند و دیر به اصل مطلب می‌رسند. اما از سوی دیگر این دو رفتار شما احتمالا به خاطر اینست که: اولا: شاید خود شما نمازهایتان را با دقت و تأمل نمی‌خوانید و به مفاهیم کلمات و حرکات آن توجهی ندارید و انس روزانه با کلام الله هم ندارید و درباره مفهوم درست کلمات و آیاتی که می‌خوانید تأمل و تفکر و تدبری ندارید و با همسر و فرزندانتان درباره « کاربرد » آنها در زندگی گفتگو نمی‌کنید و می‌خواهید نماز و قرآن خواندن و هر مراسمی زود به پایان برسید. (شبیه رفتار کودکانی که از همبازی شدن بزرگترها و خصوصا مادرشان محرومند و در حین بازی « صبر » را تجربه نمی‌کنند و لذا هر بازی را نیمه کاره رها می‌کنند و به بازی و کار دیگری می‌پردازند.) ثانیا: شاید به خاطر اینست که برای کارهای روزانه و هفتگی و ماهانه خود « برنامه کتبی » و « إنضباط رفتاری » ندارید و لذا دائما دلتان شور می‌زند که مبادا به کارهای بعدی نرسید. ثالثا: شاید کم حوصله بودن شما به خاطر اینست که قبلا معلم موفقی نداشتید و موظف به إنشاء نویسی، مقاله نویسی، تحقیق و سخنرانی در کلاس نبودید .... 2ـ برای « صبور » شدن و رهائی از « عجول بودن » بکوشید: اول: (مثل برنامه کلاسی مدرسه) کارهای هر روز و هر هفته و هر ماه خود را روی کاغذی بنویسید و آنها در هر روز تقسیم کنید و حتما برای هر روز خود « برنامه مشخصی » داشته باشید، دوم: « هماهنگی » با همسر محترمتان را در هر زمینه‌ای زیاد تمرین کنید. سوم: در هر زمینه‌ای که برایتان جالب‌تر و ساده‌تر است « برای فرزندانتان » داستان یا مقاله بنویسید تا به جمع آوری اطلاعات و طرح مقدمات و بیان توضیحات و « پروراندن مطلب » وادار شوید. چهارم: ابتدا برای فرزندانتان و بعد برای مهمانانتان درباره هر موضوع جالبی که اطلاعات کافی در آن زمینه دارید « سخنرانی » کنید. پنجم: درباره هر واژه‌ جالبی در نماز یا قرآن یا دعاها « تحقیق » کنید و مطالبتان را به نحوی کنار هم قرار دهید که خواننده بتواند به « تصور ذهنی » روشنی از آن کلمه برسد و إقناع شود و بعد آن مجموعه را در شبکه اجتماعی خانوادگی و یا برای من ارسال کنید. ششم: همه آیات مربوط به « صبر » و « عجله » در قرآن را استخراج و درباره آنها تحقیق کنید و برای اطرافیان خود مطرح یا برای من ارسال کنید و اطرافیانتان را به أمر الهی به « صبر » دعوت کنید: « تواصوا بالصبر » امیدوارم با توکل به خداوند در این خودسازی مؤمنانه موفق و مؤید باشید.