سلام وقتتون بخیر. سوالی دارم از خدمتتون.ده سالی میشه که ازدواج کردم ولی هنوز فرزندی نداریم.دکتر زیاد رفتم مشکلی پیدانکردن و من فکر میکنم شاید بخاطر استرس و عدم آرامشه. همسرم مادرزادی مشکلی توی دست راستشون دارن که نمیتونن رانندگی کنن،بهمین دلیل تا پارسال برای گرفتن ماشین اقدامی نکرده بودیم ولی دیگه خسته شدیم و من سعی کردم ترسهامو کنار بذارم و ماشین بگیریم،میدونستم وقتی ماشین بگیریم تمام مسئولیتش بامنه.همسرم شغل بسیار پرمشغله ای دارن. ازوقتی ماشین گرفتیم خیلی مشغول شدم و هرروز همسرمو میبرم محل کارشون و ادارات مختلف یاحتی گاهی بیرونه شهر برای کارهاشون.شلوغی شهر و گرما و استرس رانندگی بعضی وقتا خیلی بهم فشار میاره و عصبی میشم. خونواده هم اکثرا کاری داشته باشن بهم میگن و میشه گفت همه روز توی خیابونام و توی این شلوغی و گرما و وضعیت بد رانندگیا استرس و اضطراب زیادی رو تحمل میکنم.اکثر کارهامو علی رغم اینکه ازنظر بدنی توانش رو ندارم ولی انجام میدم فقط بخاطر خدا. که کار بنده های خدا(همسر، خونواده و...) راه بیفته.نمیدونم چطور تشخیص بدم که دارم کار درستی انجام میدم یا زیاده روی میکنم. بعضی اوقات بخاطر فشار رانندگی عصبی میشم و به همسرم اعتراض میکنم و اونم میگه دیگه نمیخواد بیای ولی خب میدونم که اونطوری سخت میشه براش و باز دلم میسوزه و میگم اونم تقصیری نداره من این نقص رو باید پر کنم تا زمانیکه وضعیت مالی طوری بشه که بتونیم ماشین دنده اتومات بگیریم که اون هم بتونه رانندگی کنه(البته روحیه رانندگی کردن ندارن)ولی بازم خیلی وقتها خسته و سرخورده میشم.ممنون میشم کمکم کنید که بتونم تشخیص بدم میزان و اندازه داره کار یا باید خودم رو وقف کنم که خدا رو هم خوش بیاد؟
سلام و رحمت الهی بر شما بانوی فداکار. با عرض معذرت فعلا پیشنهادی برای حل مسئله شما ندارم.
