سلام وقت به خیر پسر نوجوان ۱۵ ساله ای دارم که شروع کردن به لجبازی با من (مادر)، تا پارسال اتفاقا با هم خیلیی دوست بودیم اما امسال یه جور دیگه ای شده..نمازش را میخونه اما هر دفعه میاد میگه من تصمیم گرفتم نماز نخونم. منم بهش هیچی نمیگم میگم هر جور صلاحته بعد دوباره میبینم میخونه..اما خیلی این جمله را تکرار میکنه الان میگه تو هر چی میگه اشتباهه..میترسم از دین و اسلام به خاطر لجبازی با من زده بشه..مثلا میگه زیارت چیه..میریم مشهد با سختی میاد و حرم نمیاد..من اصلا حرفی نمیزنم..سکوت میکنم..میگه جامعه چیه چادری شدند..یا تجمعات شبها را میگه مگه دیوونه هستم و... کلا هر چی مربوط به دین و اسلام هست میخاد مخالفت کنه و مخالفتش را بروز بده مخصوصا به من من خیلیی سکوت میکنم... اما تا قبل اینطوری نبود حتی خیلی دنبال نکات اسللم و دین بود اما امسال یه جور دیگه شده... کلا میگه من اصلا درس نمیخونم.. و غروب برای دو ساعتی میره پارک بازی..اینکه میره پارک من خیلیی ناراحتم اما گوش نمیدهد که نره..دورادور میرم نگاهش میکنم اما بچه های پارک را نمیشناسم و با اونها دوست شده... خیلی باهاش چالش دارمم.. بی ادبی و بی احترامی تو حرفهاش با من خیلیی داره..گاهی گریه ام میگیره و دلم میشکنه... الان دیگه همه چیز را به پدرش سپردم..حتی حرف معمولی را من بهش نمیکم و به پدرش میگم که بهش بگه...با ایشان یه کم بهتر از من هست... نماز و دعا و استغاثه خیلیی دارم فقط گریه مبکنم و از خدا کمک میخام میشه راهنماییم کنید؟
علیکم السلام. وقتی مادران چه مذهبی با چادر و نماز و چه بیحجاب و بینماز و سگباز به عقل خود و احکام اسلامی احترام نمیگذارند و به اسم دلسوزی، خودخواهانه عمل میکنند و هیچ حرف منطقی را گوش نمیدهند، طبیعی است که نباید توقع اطاعت از فرزند داشته باشند زیرا فرزندان هم همین لجاجت را از آنها میآموزند. نوشتید: الآن !!!!!!!! دیگه همه چیز را به پدرش سپردم. خسته نباشید حال بعد از پانزده سال دخالت غیر مجاز؟؟؟؟ بعد از اینکه او را با تحمیل نظر خود و نصیحتهای خود خسته و با خودخواهیهای خود به لجاجت کشاندهاید و حالا که تیغ شما دیگر برشی ندارد یادتان آمده که او پدر هم دارد؟ آیا برای پدر او حرمتی هم باقی گذاشتهاید؟ آیا در طول این پانزده سال هزاران ایراد در حضور فرزند به پدر نسبت ندادهاید؟ خیلی ببخشید قانون اینست که: خود کرده را تدبیر نیست. البته راه غذرخواهی از پدر و استغفار از خداوند و توبه به عقل و کلام الله باز است اگر صادقانه قدر بدانید.
