سلام خداقوت آقای دکتر غفرانی ازتون راهنمایی میخواستم واقعا خسته شدم از رفتارهای همسرم و حتی با شرکت در گروههای همسرداری و... هم باز زندگیم بهتر نشده و همسر بدقلقی دارم که خانواده اش هم از بداخلاقی هایش شاکی هستند یک فرزند پسر 5 ساله هم دارم می دانم طلاق منفور و مبغوض هست از محضر خدا و امام زمان عجل ا... هم شرمسار و شرمنده ام خواهش میکنم راهنمایی ام کنید لااقل چکنم که یک طلاق اسلامی داشته باشم یعنی منظورم حداقل تبعات و حداقل گناه و ....را داشته باشم
علیکم السلام. 1ـ کاش به جای در گروههای همسرداری که احتمالا بر مبنای نظرات افراد اداره میشود به عقدنامه قانونی خود و به کلام الله مراجعه میکردید و از خودتان میپرسیدید: نقش و وظیفه و تعهد من در قبال شوهرم از نظر قانون و شرع چیست؟ 2ـ اگر واقعا میخواهید اسلامی تقاضای طلاق کنید باید نظر قرآن را بپذیرید که هیچ مسئولیتی در قبال فرزند ندارید پس باید بدون تقاضای حضانت فرزند از شوهرتان جدا شوید. اگر به این کار راضی نیستید به این معنی است که شما تابع نفسانیت خود هستید و لذا مادری (= بچهبازی) را به جهاد همسرداری ترجیح میدهید. 3ـ اگر با بچه جدا شوید قطعا و حتما بیشترین آسیب به فرزند شما میرسد و خود شما هم چه بیوه بمانید یا مجددا ازدواج کنید یک لیوان آب خوش از گلویتان پائین نخواهد رفت و همسرتان هم نه تنها هرگز تنبیه نمیشود بلکه با احساس رهائی، رفتارهای غلطش را با زن بعدی ادامه خواهد داد. 4ـ اما اگر همسرتان مطمئن شود که شما طلاق را بدون فرزند دنبال میکنید به احتمال قوی مجبور میشود در گفتار و رفتار و اخلاقش تجدید نظر کند و شما فرصت پیدا میکنید با هنر هدایت نامحسوس و جذابیتهای فوقالعاده زنانه خود قصورها و تقصیرهای گذشته خود را إصلاح و جبران کنید و زندگی را از نو بسازید. لبیک یا زهرا.
سلام و تشکر سوال اولم اینه که حتی مادر نباید تا ۷ سالگی بچه اش را مراقبت کند و حضانت طبق قانون . بخصوص اینکه هیچ کس مهر مادری را نمیتواند برای بچه فراهم کند!! و تجربه ها نشان میدهد بچهایی که از مادر دور بودن خیلی اذیت شدند نسبت به بچههایی که از پدر دور بودند! و سوال دوم اینکه اتفاقا همسر بنده ،چیزی که مانع جدایی شده فرزند مون بوده که خیلی دوسش دارد آجر بداند که کن بیخیال بچه میشوم که میگه برو به سلامت!
علیکم السلام. 1ـ با اینکه مادر بیشترین نقش را در رشد و هدایت فرزند دارد اما طبق قوانین همه کشورها و طبق آیات قرآنی و احکام شرعی، کمترین مسئولیتی در قبال فرزند ندارد یعنی حتی نسبت به مهمترین نیاز فرزند یعنی شیر خوردن هم مادر مسئولیت و وظیفهای ندارد. (طلاق/6) یک بانوی مؤمن فقط و فقط با جهاد همسرداری محبت مادرانه خود را به فرزندش ابراز میکند. اگر واقعا فرزندتان را دوست دارید با این همه ظرافت، لطافت، جذابیت، هنرنمائی و انواع ترفندهای زنانه که خداوند در وجود شما به امانت سپرده از همسر محترمتان دلبری و او را مجذوب و عاشق خود کنید. 2ـ همانطور که جناب مادر حضرت موسی به خالقش اعتماد کرد و دستور خداوند را پذیرفت و فرزندش را به دریا انداخت و خداوند فرزندش را به او برگرداند، شما هم اگر به دستور شیطان عاشق طلاقید، لااقل کلام قرآن را بپذیرید و هنرمندانه بگوئید من فرزند را بدون شما نمیخواهم تا همسرتان إن شاء الله تعالی مجبور شود از شما دلجوئی کند و حداقل به عنوان پرستار فرزندش شما را از دست ندهد.
