سلام و عرص ادب و احترام خدمت شما استاد گرامی به تازگی پسری ۴۶ ساله به خواستگاری آمدن که به لحاظ ایمانی و اخلاقی الحمدالله هم سطح و بعضا از من بهتر هم هستند، ولی در مسئله مالی فاصله طبقاتی وجود داره، وبه لحاظ حقوقی ، حقوق پایینی میگیرن و از طرفی با پس اندازی که دارند نهایتا در جنوب تهران یک خانه کوچک بشه تهیه کرد. این موارد شاید تو فضای اقتصادی الان کشور برای یک پسر همینکه بدون پشتوانه پدر با این وضعیت حقوقی به اینجا رسیده هر چند جای تحسین داره ولی نمیدونم برای خودم که در زندگی نسبتا مرفهی در شمالغرب تهران زندگی کردم تا کجا میتونه قابل تحمل باشه و تا کجا میتونم سختی نداری و کمبودها رو تحمل کنم، حقیقتش یک مقدار ترس از بی پولی در درونم هست که وقتی وضعیت ایشون رو میبینم تشدید میشه. از طرفی به لحاظ سبک زندگی هم متفاوت هستیم که خب این هم به مسائل اقتصادی تا حدودی برمیگرده. نحوه تفریحاتمون و ...، مسافرت هم نرفتند یا اگر رفتن خیلی کم بوده، بیشتر در محیط بسته خانواده و کار ظاهرا زندگی کردند. و از این بابت کمی نگرانم که با چه آینده ای روبرو هستم. هرچند ارزشمند میبینم اگر نادیده بگیرم این مسئله رو ، ولی میترسم در عمل تحملم کم باشه ... لطفا راهنمایی بفرمایید، چیزی بگید که کمی دلم قرص بشه

سلام و رحمت الهی بر شما. 1ـ اگر خواستگار دارید پس چرا خود را متأهل معرفی کرده‌اید؟ 2ـ لطفا اگر به آینده خود أهمیت می‌دهید تا مباحث ازدواج در وبگاه به آسمان نگاه کن را با دقت گوش نداده‌اید و فرق ازدواجهای رایج با ازدواج اسلامی برایتان روشن نشده است پاسخی به خواستگارتان ندهید.