بسم الله الرحمن الرحیم و من شر حاسد اذا حسد از سوره مبارکه فلق آموختیم حسود چشم نعمت بین قوی دارد و نعمت های دیگران را که می بیند حسادت در او فعال می شود. و بعد اینطور یاد گرفتیم که بهتر است برای در امان ماندن از شر حسود و یا برای جلوگیری از برانگیختن حس حسادت دیگران، نعمت های خود را پنهان نگه داریم و مقابل چشم دیگران قرار ندهیم. حال با توجه به گزاره های سوره مبارکه فلق وقتی به سوره مبارکه ضحی می رسیم خداوند به پیامبر اکرم(ص) می فرمایند: و اما بنعمت ربک فحدث از پیامبر(ص) خواسته شده نعمتت را حدیث کن!!! ✅آیا با حدیث کردن نعمت حس حسادت حسودان برانگیخته نمی شود؟ ✅چگونه باید حدیث نعمت کرد که حاسد اذا حسد نشود؟

اولا: سلام. ثانیا: دلیل عقلی یا سند نقلی شما در اینکه نوشتید: « برای جلوگیری از برانگیختن حس حسادت دیگران، نعمت های خود را پنهان نگه داریم و مقابل چشم دیگران قرار ندهیم » چیست؟

سلام و نور و رحمت الهی بر شما. عذرخواهی بنده رو بپذیرید سوال رو در گروه مطرح کرده بودم و فراموش کردم سلام بدهم

از گزاره های طهارتی ارائه شده در کلاس توسط مربی هست که در جزوه نوشتم

سلام و رحمت الهی بر شما. مؤمن اگر عاقل باشد از پُز دادن و تفاخر و ریاکاری پرهیز می‌کند و مثل قارون برای کلاس گذاشتن و تحقیر مردم از خانه خارج نمی‌شود و هوس آنها را تحریک نمی‌کند: فَخَرَجَ عَلى‏ قَوْمِهِ في‏ زينَتِهِ قالَ الَّذينَ يُريدُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظيمٍ (قصص/79) قرآن این گونه بیرون آمدن از خانه را نهایت غفلت و جهالت و ناسپاسی می‌داند و مسلمین را از آن نهی می‌فرماید: وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ ... (أنفال/47) اما مؤمن عاقل باید هر نعمتی را دائما به روزرسانی کند و هنرمندانه با آن منعم آن نعمت را به همه معرفی کند: وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ (ضحی/11) در حقیقت هر امکان بیرونی و توان درونی و به عبارت دیگر همه امانتهای الهی را اگر برای معرفی خود به کار بگیریم برایمان نقمت خواهد بود و ما را در خود غرق می‌کنند، اما اگر آنها را فقط در جهتِ معرفی خالق ابراز کنیم برایمان نعمت خواهد بود و ما را به اوج تعالی و کمال می‌رساند. (مثل راننده‌ بی‌مقصدی که سهمیه بنزین خود را دریافت کرده و در گوشه‌ای ماشین خود را روشن نگهداشته و با گاز دادن و بوق زدن و چراغ دادن به خودنمائی مشغول است و با تمام شدن بنزین به هیچ کجا نمی‌رسد.)(و راننده عاشقی که سهمیه بنزین خود را دریافت و در جهت مقصود خود آن بنزین را خرج می‌کند و از وضع موجود خارج و پمپ بنزینهای دیگر و هر لحظه به وضع مطلوب و به مقصد نزدیکتر می‌شود.)