[به یاد آور] زمانی که خداوند فرمود: ای عیسی پسر مریم! نعمتم را بر تو و بر مادرت یاد کن. آنگاه که تو را با روحالقدس [جبرئیل] تأیید کردم. در گهواره [به اعجاز] و در بزرگسالی [به وحی] با مردم سخن گفتی و آنگاه که کتاب و حکمت و تورات و انجیل را به تو آموختم و به اذن من از گِل [چیزی] به صورت پرنده ساختی و در آن دمیدی، پس با اذن من پرندهای شد و با اذن من کور مادرزاد و پیسی گرفته را شفا میدادی و آنگاه که به اذن من، مردگان را [زنده] از گور بیرون میآوردی و [به یاد آور] زمانی که [دستِ ظلمِ] بنیاسرائیل را از تو کوتاه کردم، آنگاه که تو دلایل روشن برایشان آوردی، پس کافرانِ از ایشان [دربارهی معجزات تو] گفتند: «این، چیزی جز سحر آشکار نیست.»
