خداوند پروا ندارد از این که به پشهای یا فراتر از آن [در کوچکی] مثال بزند، پس آنهایی که ایمان دارند، میدانند که آن [مثال، گویای] حقیقتی است از طرف پروردگارشان، ولی کسانی که کفر ورزیدهاند، [بهانهجویی کرده،] میگویند: «خداوند از این مثل چه منظوری داشته است؟» [آری،] خداوند بسیاری را بدان [مثال] گمراه و بسیاری را بدان هدایت میفرماید. [امّا آگاه باشید که] خداوند جز افراد فاسق را بدان گمراه نمیکند.
