او کسی است که شما را در خشکی و دریا سیر میدهد، تا آنگاه که در کشتی باشید و بادی موافق، کشتیها را به جریان در آورد و [مسافران] بدین وسیله خوشحال شوند، ناگهان تندبادی بوزد و موج از هر سو سراغشان آید و گمان برند که در محاصرهی بلا گرفتارند، [در این هنگام،] خداوند را با اخلاص میخوانند [و میگویند:] «اگر ما را از این خطر نجات دهی، قطعاً از شاکران خواهیم بود.»