یک دقیقه با وحی شماره 142
یک دقیقه با وحی شماره 142

یک دقیقه با وحی شماره 142

« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 142)

 

ما میانِ « ‌مهریة حضرت زهراء » سلام الله علیها و « سرابِ سقیفه » کدام را بر می‌کنیم؟                                                   

 

خداوند می‌فرماید: ما هر چیزی را با آب حیات بخشیدیم: وَ جَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كلُ‏ شىَ‏ءٍ حَىّ‏ ... (أنبياء/30)

و بعد می‌فرماید: يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا؛ اسْتَجيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْييكُمْ ... (أنفال/24)

(اى أهل ايمان؛ خدا و رسول را بپذیرید، وقتی شما را به چيزى فرا می‌خوانند كه به شما زندگی مى‏بخشد ...)

پس نبوت و إمامت تنها مصداق آب حیات هستند و بر همین اساس همة مردم به دو گروه تقسیم می‌شوند:

گروه اول: آنها که اسیرِ ظاهربینی و خودخواهیاند و 1ـ به خالق، 2ـ به عقل 3ـ و به وحی هیچ توجّهی ندارند و در نتیجه خود را از سرچشمة آبِ حیات‌‌ محروم کرده‌اند. آنها با رفتارِ غیر عاقلانه و سَبکِ زندگی غیرِ مجاز، خود را در سرابی ‌خودساخته گرفتار کرده‌اند لذا به کمال إنسانی و شادکامی پایداری نمی‌رسند: 

وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَـةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّى إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئًا... (نور/39)

(رفتارِ أهل كفر مانند سرابى است كه تشنه آن را آب مى‏پندارد اما وقتی به آن می‌رسد آنجا چيزى نمي‌یابد ...)

قرآن می‌فرماید: فقط دعوتِ خدا حقّ است و هر دعوتی غیر از خدا، انسان را به باطل و پوچی می‌رساند:

لَهُ دَعْوَةُ الحَْقّ‏ وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشىَ‏ءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلىَ الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَ مَا هُوَ بِبَالِغِهِ وَ مَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فىِ ضَلاَلٍ (رعد/14)

(دعوتِ او حق است و آنها كه غیرِ او را مى‏خوانند به هيچ مطلوبی نمی‌رسند، مثل آن که دو دستش را به سمتِ آب دراز می‌کند تا آن را به دهانش برساند اما هیج چیزی به او نرسد زیرا تمنّا و تلاشِ افرادِ حق‌گریز بر تباهی است.)

گروه دوم: آنها که با اطاعت از رسولِ باطنی خود به خداباوری رسیده‌اند و با ترازِ خود با کلام الله، امامت، ولایت و تبعیت از رسول ظاهری، به منشاءِ حیات متّصل شده‌ و به 4 برکتِ مهم و دائمی زیر می‌رسند:

اول: از هر إبهام، شک، تردید، غفلت و انحرافی پاک می‌شوند، دوم: از وسوسة شیطان مصونیت پیدا می‌کنند، سوم: به همدلی و وحدت پایدار می‌رسند، چهارم: به امت می‌پیوندد و هر اقدام او نهادینه و تثبیت می‌شود: 

... وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّن السَّمَاء مَاء 1ـ لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ 2ـ وَ يُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ

3ـ وَ لِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ 4ـ وَ يُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ (أنفال/11)

(خداوند از آسمان آبی را بر شما جاری می‌کند تا: 1ـ شما را با آن پاك کند، 2ـ و وسوسه شيطان را از شما بزدايد،

3ـ و قلوب شما را محكم سازد، 4ـ و به همدلی برساند و گامهايتان را با آن استوار و تثبیت نماید.)

مهدی جان: مَتى نَنْتَفِعُ مِنْ عَذْبِ مائِکَ؟ (کى از آبِ زلالِ ظهور تو بهره‌مند و عطشِ زیادمان برطرف میشود؟)(ندبه) 

« خدایا، یاریمان کن تا با کفرمان سراب نسازیم و با قبولِ امامت و ولایت به حیاتِ طیبه برسیم. » 

یک دقیقه با وحی شماره 142 تصویر پیوست
خانه
مقالات
دوره ها
اطلاعیه ها
ورود
به آسمان نگاه کن ورود به سایت