یک دقیقه با وحی شماره 134

« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: )134
« درهایِ آسمان » برای چه افرادی « باز » و برای چه افرادی « بسته » میشود؟
خداوند اولین و سالمترین مخلوقش را به نام « عقل » در اختیار انسان قرار داد تا او « تعقّل » کند و در هر شرائطی بفهمد که: « مخلوق » و « فقیر مطلق » است و هر چه دارد « أمانتِ الهی » است و بفهمد که فقط برای « آزمایش » به « دنیا » آورده شده که ظاهرش با نگاه کودکانه مانندِ « شهر بازی » است: وَ مَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ ... (أنعام/)32 اما اگر انسان عاقل شده باشد میفهمد که « مسافر » است و « دنیا » را مثلِ « سکویِ پروازِ موشک » غنیمت میشمرد و با « ترک تعلّق، وابستگی و دلبستگی » به آن و با « تقوا » و اطاعت از تعالیمِ الهی، خود را به دستانِ مقتدرِ خدا میسپارد تا با همین دنیای « فریبنده و فانی » به « بهترین آخرت » برسد: ... وَ لَلدَّارُ الآخِرَة ُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ؟ (أنعام/)32
لذا « همة مردم » از منظر قرآن به « دو گروهِ متمایز » تقسیم میشوند:
گروه اول: آنها که « تعقّل ندارند » و خود را با تعالیمِ خالقِ خود « تراز نمیکنند » و هر « تذکّری » را « فراموش » میکنند و « ظاهربین و أهلِ تکاثرند » لذا خدا بابِ هر چیزی را ظاهراً برایشان میگشاید: فَلَمَّا نَسُــوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ ... (أنعام/)44
اما تا با این شهرِ بازی سرمست میشوند، خداوند همه چیز را ناگهان از آنها میگیرد و آنها درمانده میمانند:
... حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ (أنعام/)44
پس با این (سنّتِ حکیمانة الهی) « ریشة » افرادِ خودخواهی که به « نورِ عقلِ خداجوی » خود « پُشت » و به خود « ظُلم » کرده و متفرّق از یکدیگر در « ظلمتِ ضلالت » در هم میلولند، « ریشهکن » میشود: فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ (أنعام/)45
گروه دوم: آنها که با « اطاعت از رسولِ باطنی » از « خودپرستی » رها شده و « همة أحکامِ عقلی » را (در هر زمینهای) « باور دارند » و با « تقوایِ الهی » زندگیِ خود را از « هر انحرافی » حفظ میکنند: وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُـوا وَ اتَّقَـوْا ... (أعراف/)96 خداوند نیز « برکاتِ آسمان و زمین » را تا وقتی عاقلند و دنبالِ کسب از بیرون نیستند برایشان میگشاید: ... لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ ... (أعراف/)96
« خدایا؛ ما را در باورِ أحکامِ عقلی و حفظِ تقوا و ترازِ خود با قرآن و إطاعت از أولیائت یاری فرما. »