یک دقیقه با وحی شماره 123
« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 123)
مؤمنین در چه صورتی « نباید » با « دشمنانِ حقّ » واردِ « مذاکره » شوند؟
بعد از هابیل و قابیل، « همة مردم » در یکی از « 2 جبهة » زیر با هم « نزاع ذاتی و دائمی » دارند:
جبهة اول: آنها که با سکوت یا رفتارِ « خودخواهانه »، توانائی‌هایشان را در خدمتِ « سلطه‌گران » قرار می‌دهند و به فرمانِ صاحبان ثروت و قدرت با « خدا و همة خوبان » دائماً سرِ جنگ و « محاربه » دارند:
يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (مائده/33) كَذَبُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (توبه/90) يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (نساء/14) يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (أحزاب/57) يُحَادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (مجادله/5) شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (حشر/4) يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً (توبه/36)
جبهة دوم: آنان که با « خداباوری » و با بیعت، حمایت، إطاعت و تبعیتِ همه‌جانبه از « سفیرانِ الهی » می‌کوشند « قدرتِ الهی » را با « وسیله قرار دادن أولیاء الهی » در خود « متجلی » کنند تا بتوانند به عنوان « دستِ خدا » با کفّار، مشرکین و منافقین « جهاد » کنند و آنها را « زمین‌گیر و یا نابود » کنند:
قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْديكُمْ (توبه/14) ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا في سَبيلِهِ (مائده/35) فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ (توبه/12) قاتِلُوا الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ (توبه/29) قاتِلُوا الْمُشْرِكينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً (توبه/36) قاتِلُوا الَّذينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ (توبه/123) قاتِلُوا ... الَّذينَ يُقاتِلُونَكُمْ (190) قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ (بقره/193)
نکتة خیلی مهم: قرآن می‌فرماید: (شما تک تک مسلمانان) تا سر حد توان و امکان باید خودتان را از هر نظر « قوی » و « مجهّز » کنید تا دشمنانِ خداوند و دشمنانِ خودتان و دشمنانی که شما آنها را نمی‌شناسید اما خداوند آنها را می‌شناسد « زمین‌گیر » شوند و از « توطئه علیه شما » باز مانند و خداوند « هر سرمایه‌گذاری » در این راه را جبران می‌کند:
وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ يَعْلَمُهُمْ وَ مَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ (أنفال/60)
سپس می‌فرماید: اگر این « دشمنانِ خدا و شما » (برای برقراری روابط اقتصادی و سیاسی و غیره) « مایل » به برقراری روابطِ « مسالمت‌آمیز » با شما شدند پس شما نیز تمایل نشان دهید و همواره به خداوند سمیع علیم « توکل » کنید:
وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ (أنفال/61)
و بلافاصله خداوند می‌فرماید: اگر آنها با این روابط بخواهند تو را « فریب » دهند « خداوند » با « حمایتِ خود » و (بصیرت و دقت) مؤمنان خاصّی (که مسئول دیدبانی و زیر نظر داشتن رفتار دشمنانند) تو را قطعاً یاری خواهد کرد:
وَ إِنْ يُريدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ (أنفال/62)
پس مذاکره با کافرِ حربی که نابودی جبهة حق را می‌خواهد مورد تأئید عقل و وحی نیست
