منظومه قرآنی شماره 10

منظومه‌ قرآني شماره ( 10 ): { سوره: فیل (105) آيه: 1 تا 5 }

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏ * أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحابِ الْفيلِ (1)

آیا نديدى خدایت با فیلداران چه كرد؟

أبرهه با سپاهی فیل‌سوار قبل از تولّدِ حضرتِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌خواست صنعا مرکزِ تجاری باشد و مردم به مکّه نروند لذا برایِ انهدامِ کعبه به آنجا حمله بُرد اما با دیدنِ کعبه مردد شد. دستور داد رئیس مکه را نزد او آورند. وقتی حضرتِ عبدالمطلب آمد أبرهه به او گفت: برای کعبه شفاعت کن تا بپذیرم. ایشان فرمود: براى شترانم و اموال غارت شده مردمِ مکه آمده‌ام و شفاعتى دربارة خانة خدا ندارم زیرا صاحبخانه‌اش از آن حفاظت می‌کند. ابرهه با خشم دستور داد شترانِ او را برگردانند تا ببینیم نگهبان آن خانه کیست. پس با سپاه و فیل‌هائى که از نجاشی پادشاه حبشه گرفته بود به مکه حمله کرد. اما ناگهان پرندگان بسیار زیادى پیدا شدند و با سنگ‌هائی « نقطه‌زن » بر سر آنها زدند و فقط « یک نفر » را زنده گذاشتند تا این خبر را به یمن ببرد که او نیز توسط پرنده‌ای که تعقیبش می‌کرد کشته شد.

ـ أَ لَمْ تَرَ: آیا ندیدی؟ هر مسلمانی « باید » حوادثِ تاریخی که بیانگرِ « سنّتهایِ ثابتِ الهی » هستند را « بفهمد. » 

ـ « ظهورِ قهرِ الهى » نسبت به « مجرمینِ مستکبر و وقیح هر زمان »، جلوه‌اى از « ربوبيّتِ الهى » است.

أَ لَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ في‏ تَضْليلٍ (2) وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابيلَ (3) 

آيا نقشة آنها را باطل نکرد و پرندگانی انبوه را برای نابودیشان مأمور نکرد؟

ـ کید: « توطئه و نقشه » علیه دیگران است. ـ خدعه: « گفتارِ فریبنده »، ـ مکر: « رفتارِ فریبنده »، ـ حیله: « أبزارِ فریبنده » است. (خدعه، مکر، حیلة بانوان برای دلربائی از شوهر « مُجاز » است.)(زینت‌آلات مصداق حیله‌اند.)

ـ تضلیل: برخوردِ چیزی (مثل تیر) به مانعی (مثلِ سنگ) که به سوی پرتاب‌کننده کمانه کند و او را از پا درآورد. 

« ضلالت » فقط « هدایت نشدن » و « گمراه شدن » است اما « تضلیل » بیان‌کنندة حالتی است که نه تنها فرد به مقصد مورد نظرِ خود نمی‌رسد بلکه عوارضِ منفی کارِ او به « خودِ او » برگردانده می‌شود و إصابت می‌کند.   

ـ أبابیل: ریزپرندگانی خاص و دقیق و کمی بزرگتر از گنجشک که بطور « انبوه » یورش می‌آورند. 

تَرْميهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ (4) فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ (5)

بر آنها سنگهايى از سِجیل مى‏زدند. پس آنها را مثل كاهِ جويده‏شده کردند.

ـ حجارهٌ من سجّیل: سنگ‌هائیِ « متراکم شده‌ » هستند که (مثلِ خمپاره) « متلاشی می‌شوند و خُرد می‌کنند. » 

ـ عَصْفٍ: (عصفور = گنجشک) هر چیزی که سریع حرکت می‌کند، زود نابود و سریع خُرد و خورده می‌شود. (مثل کاه.)

ـ مَأْكُولٍ: چیزی که جویده و خورده شده است. (مثل: سرگین و مدفوع حیوانات)

ـ « کفار و منافقین »،« قدرتشان » را از « تجهيزاتِ و امکاناتِ مادِی » می‌گیرند و « وابسته » به فيل، تانک، هواپیما و ناوند، امّا نمرود با پّشه، فرعون با آب، قوم عاد با ماسه، اصحابِ فیل با ریزپرنده نابود شدند. ‌

ـ « سخت‌ترين مجازاتِ الهی » براى « اهانت به مقدّسات » است. لذا با به شهادت رسیدنِ رهبرِ بی‌نظیرِ ما « صهیونیست‌ها منفورترین مردمِ جهان » شدند و برای اولین بار « هیمنة آمریکا در هم شکسته شد. »

ـ « پیامِ مهمِ سوره »: « با ایمان و تکیه بر قدرتِ خالق » می‌توان بر « قدرتِ هر مخلوقی » غلبه کرد.

«خدایا؛ معرفت و ایمانی به ما و مستضعفینِ جهان عطا کن که هرگز به غیرِ تو تکیه و توکّل نکنیم.»