رابطه سمیع بودن خدا با دعا



اول : آغاز بعثت با دو بار تکرار فعل إمر « إقرأ » و ظرف 5 آیه حکایت از این دارد که عصاره تمام علم و معرفت و عامل تکامل و تعالی انسان ، قرائت است.

دوم : مهمترین مشکل انسان در عالم « خلق » ، « تعلق » و وابستگی و دلبستگی او به مخلوق است : (خلق الانسان من علق)

سوم : مهمترین چالش انسان در زندگی، درک و فهم و اطاعت و هماهنگی با « ربوبیت الهی » است.‌ ( إقرأ باسم ربک الخلق ... إقرأ و ربک الأکرم )

چهارم : خداوند علیم حکیم ، هر انسانی را با علم تمام می آفریند : ( علم الانسان ما لم یعلم ) لذا پیامبر إعظم صلی الله علیه و آله « مذکر » و قرآن ، « ذکر » معرفی شده اند تا انسان ، عالم به علم بالقوه ی خود شود.


آذرباد     1395/07/08 - 01:47
سلام. ما با دعاکردن شوق به خواندن ودر خواست از خداوند را ونه شخص یا چیز دیگری را در خودمان ایجاد واستمرار می بخشیم جدا از اینکه دعای ما مستجاب می شود یا نه دعا کردن این اثر را دارد که فقط خداوند است که می داند ومی شنود و"ادعونی استجب لکم "شاید این استجابت دریافت آن ارامش وآن ایمان به اعتماد کردن در هرامری به خداست وچه زیباست آرامش در سایه چنین اعتمادی.

با سلام و تشکر از اظهار نظرات خوب شما. اولا : خداوند هر صوت و ندا و کلامی را دائما می شنود ، ثانیا : هر إفاضه ای ، قابلیت و لیاقت و ظرفیت خاص خودش را می طلبد ، رابعا : « مخاطب دعا » در محضر خدا ، « خود ما » هستیم لذا وقتی « دعا » می کنیم و از خداوند می خواهیم که دعای ما را « بشنود » ، یعنی خدایا ؛ من به « این خواسته و نیازم » توجه پیدا کرده ام ، پس بیش از سایر نیازهایم ، باید برای فراهم آوردن شرائط اجابتش ، تلاش کنم و لذا از تو « توفیق » قابلیت و لیاقت و ظرفیت آن را می طلبم.

مطهره تابش     1394/02/20 - 22:37
با سلام خداوند در ایه 43 سوره نساء فرمودهاند درحال مستی به نماز وارد نشویدتا بدانید انچه را که میگوییدپس انچه مانع از این شود که بفهمیم چه میگوئیم مسکر است پس با توجه به این ایه شاید بتوان گفت در این دعا هم به خداپناه میبریم از دعایی که نفهمیم زیرا در دعا هم مانند نماز ،توجه خود ما اهمیت داردپس انگار از دعایی که لقلقه زبان است ونفهمیم چه میگوئیم واز روی توجه قلبی نیست به خوود خدا پناه میبریم

با سلام و تشکر از اظهار نظر منطقی شما. پس دعایی را که خود ما نشنویم در نظام آفرینش هم شنیده نمی شود. موفق و موید باشید.

مطهره تابش     1394/02/14 - 23:55
با سلام شاید بتوان گفت خداوند همیشه سمیع است اما ممکن است دعای ما دعا نباشد ولذا ما قابلیت بهره مندی از دعا را نداشته باشیم که به خدا پناه میبریم مانند ایاه ای که خدافرموده اذکرونی اذکرکم خدا همیشه یاد ماهست اما ما با یاد خدا کردن قابلیت بهره مندی از یاد خدارا پیدا میکنیم اینجا هم به خود خدا پناه میبریم از اینکه دعای ما دعا نباشد تا قابلیت جلب رحمت الهی را داشته باشد

با سلام به شما و تشکر از پاسخ خوبتان. لطفا یکبار دیگر و از منظر آیه 43 سوره نساء به این پرسش پاسخ دهید. با احترام به اشتیاق مومنانه شما.

زری عالیزاده     1394/02/06 - 19:25
سلام به نظر میرسد دعا باید به گوش جان خودم برسد نه به خدا چون خداوند میشنود حتی اگر به زبان نیاوریم!شاید تاکید به دعا از لسان ائمه علیهم السلام برای همین باشد.تذکری برای خودمان است.گناهانی موجب حبس دعا میشوند در واقع از آن گناهان به خدا پناه میبریم.

با سلام از پاسخ زیبای شما متشکرم. موفق و موید باشید.

زری عالیزاده     1394/02/06 - 16:47
سلام.به نظرمیرسددر دعاها ما میخواهیم متون و محتواهای دعاها را به گوش جان خودمان برسانیم نه خدا!وتاکید براینکه از لسان ائمه علیهم السلام دعا بخوانید هم برای بالا بردن معارف خودمان است در واقع میخواهیم به خودمان تذکر داده باشیم.واز خدا میخواهیم موانع نشنیدن دعا رابردارد تا مصداق ولهم آذان لا یسمعون بها نباشیم

کلامتان منطقی است . ممنون. آیا لطف می کنید برای آن دلایل عقلی و قرآنی هم بیاورید ؟