اعتقاد به نبوّت يا اعتقاد به أنبياء ؟



متأسفانه غالب مردم جهان به جاي اعتقاد به نبوّت، خود را پيرو يكی از پيامبران الهی مي‌پندارند. در حالي كه تمام أنبياء الهي،

اولاً : به مبدأ و معاد و سير و سلوك واحدي دعوت مي‌فرمودند.

ثانياً: تمام پيامبران الهي پيروانشان را به احترام نسبت به پيامبران قبل از خود و پيروي از كتاب و آئين آنها و آماده شدن براي پذيرش پيامبر و يا امام بعدي و باور داشتن ملائكه دعوت كرده‌اند :

قُولُواْ : آمَنَّا بِاللّهِ وَ « مَا أُنزِلَ إِلَيْنَا » وَ « مَا أُنزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الأسْبَاطِ » وَ « مَا أُوتِيَ مُوسَى وَ عِيسَى » وَ « مَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ » مِن رَّبِّهِمْ ، « لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ » وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ (بقره/136)

پس تمام موحدين جهان بايد به « مجموعة‌ أنبياء » و به « تمام آنچه بر آنها نازل شده » و « ملائكه » و « نائبين آنها » نيز مؤمن باشند :

... وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ : بِاللّهِ وَ مَلآئِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ

لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَ قَالُواْ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا ..... (بقره/285)


برای این مطلب نظری ثبت نشده است و یا نظر شما هنوز مورد تایید مدیر سایت قرار نگرفته است