مؤثرترين داروي ضد غم‌



از دردهاي مخصوصِ انسان و مشكل غالب مردم ، « غم و غصه » است و تلخ‌ترين غم‌ ، غمِ « تنهايي » است.

از منظر قرآن ، « تنها درمانِ تنهایی و واماندگي و بيچارگي » ، و تنها « داروي شفابخش هر غمی » ، « خود را در محضر خدا دیدن » است.

زیرا وقتی حضرت يونس علیه السلام به اوج احساس تنهايي و بيچارگي رسيد در آن تاريكيِ ( تنهايي يا تاريكي شكم ماهي ) با همین نگاه نجات یافت.

او فرياد زد كه : اي خدا ؛ جز تو معبودي نيست و تو منزه‌اي و من ظالمم.

وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى‏ فِي الظُّلُماتِ أَنْ :

لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ (أنبیاء/87)

از نظر قرآن ، تنها راه كشف غم و رفع غصة مؤمنين نيز همين تغییر نگاه « از مخلوقات به خالق » و « درك حضور الهي » است :

فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنينَ (أنبیاء/88)


برای این مطلب نظری ثبت نشده است و یا نظر شما هنوز مورد تایید مدیر سایت قرار نگرفته است