آیا خواستن ، توانستن است ؟



اکثر مردم و جوانان چيزهاي زيادي را « آرزو » دارند و آنها را «مي‌خواهند»

پس اگر ضرب‌ المثل « خواستن ، توانستن است » درست باشد ، پس بايد تمام آنها به تمام خواسته­ها و آرزوهايشان برسند در حالی که اینطور نیست و قرآن ،‌ دنيا را محل تحقق خواسته­ها نمی داند و لذا از خردمندان مي‌پرسد :

« آيا انسان (در دنيا) به آرزوهايش مي‌رسد ؟ » :

أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى (نجم/24)

از منظر عقل و تجربه ، « نابرده رنج ، گنج ميسر نميشود. » ، و خيالبافي و رؤياپردازي و توهمات ذهني ، دردي را از افراد درمان نمي‌كنند.

از منظر قرآن ، دنيا دارِ « عمل » است و براي (نشاط و سلامت و عزت و سعادت و کمالِ) انسان ، هیچ راهی جز « سعي و تلاش » نیست :

وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلاَّ ما سَعى‏ (نجم/39)


مطهره تابش     1395/08/12 - 00:33
با عرض سلام وپوزش چگونه است که گاه انسان علیرغم سعی وکوشش زیاد به منظور نظر خود نمیرسد البته منظورم ارزوهای دنیوی نیست بلکه مانند دسترسی به اموری که حتی لازمه کمال انسان است

با سلام به شما . نظام آفرینش بسیار دقیق و حکیمانه و « یکپارچه » است لذا همانطور که « آبِ معمولی » (معمولا) در « صد درجه » به جوش می آید ، تحقق هر خواسته و رسیدن به هر مقصدی هم ، اولا : به « بودن مجموعه ای از شرائط و عوامل » و « نبودن مجموعه ای از موانع » نیاز دارد و حتما طبق « قوانینی » محقق می شود که بدون « تمام » آنها ، « ظرف » تحقق آن فراهم نمی شود. مثلا وقتی مادر قصد شیر دادن دارد اما فرزند می خواهد بازی کند یا بخوابد و شیر نمی خورد ، خواست مادر اجابت نمی شود و یا تمام پیامبران و أولیاء الهی و أهل آسمان برای ظهور آخرین حجت الهی تلاش و دعا می کنند و خصوصا خود حضرت دائما برای آن می کوشند و دعا می کنند اما تحقق آن به آماده و تشنه شدن مردم و « تحسسِ » شیعیان و عوامل دیگر و رفع موانع فراوان بستگی دارد. مثلا اکنون مقام معظم رهبری برای هدایت جامعه به سمت مقاصد انقلاب اسلامی و صیانت آن از نفوذ دشمنان قسم خورده ، دائما هشدار می دهند و به شکلهای مختلف تلاش می کنند اما دیروز دیدید که نمایندگان نالایق مجلس باز هم به خط قرمزها بی توجهی کردند و سه نالایق دیگر به این دولت نالایق و خائن اضافه شد. پس کوچکترین و خصوصی ترین خواسته های ما ، با تمام عناصر آفرینش « مرتبط » است لذا ما برای رسیدن به هر مقصد و مقصودی علاوه بر طهارت شخصی و استغفار از گذشته و توبه و إنابه و تضرع و رفع موانع ، به استعانت از خدا و استمداد از أنبیاء و أولیاء و حضرت زهرای أطهر صلوات الله علیهم و همراهی ملائکه و دعای خیر والدین و فرزندان و همسایگان و .... هم نیازمندیم. به عبارت دیگر تا « زمان » هر چیزی نرسد تحقق پیدا نمی کند و خواسته های ما چه اجابت بشوند یا نشوند در هر دو صورت « اصابت » و « مصیبت و ابتلاء » هستند و باید ما را به فهم و اعتراف و لذت و صبر « إنا لله » و « إنا الیه راجعون » برسانند. الله أعلم.