مردم بازيگوش ؛ بهوش !



غالب مردم با اينكه از وجود « آخرت » آگاهند ، اما از « حسابرسي دقیق » آن غافلند :

اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ في‏ غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ (أنبیاء/1)

از منظر وحي ، غفلت مردم به خاطر « ناداني » نيست بلكه اکثر آنها هشدار پيامبران را شنيده‌اند اما چون به امور فانی دنيا ، دلبسته و به ثروت و قدرت و شهرت و شهوت سرگرم شده و مثل بچه ها، با عشق و سیاست و هر چیزی « بازي » میکنند ، لذا با هیچ هشداری از خواب غفلت بیدار نمیشوند :

ما يَأْتيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلاَّ اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُونَ (أنبیاء/2)

بايد باور كنیم كه از منظر وحي، هيچ چيزي در آفرينش براي بازي و سرگرمي آفريده نشده است :

وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبينَ (أنبیاء/16)


برای این مطلب نظری ثبت نشده است و یا نظر شما هنوز مورد تایید مدیر سایت قرار نگرفته است