شادي با مال فاني ممنوع



همه‌ی مردم جهان ، « تشنة شادي » هستند و « دريافت هديه‌ از ديگران » را يكي از عوامل شادي‌ می‌پندارند و تحت تأثیر آن قرار می‌گیرند.

به همین خاطر « بلقيس » براي تحت تاثير قرار دادن و تغيير موضع حضرت سليمان (ع) ، هديه‌اي براي ايشان فرستاد و به انتظار موفقيت خود نشست :

وَ إِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِمْ « بِهَدِيَّةٍ » فَناظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ (نمل/35)

اما آن بندة عاقل و مومن ، تمايل به مال فاني و منحرف‌كننده دنيا را زيبندة خود ندانست :

فَلَمَّا جاءَ سُلَيْمانَ قالَ : أَ تُمِدُّونَنِ بِمالٍ ... ؟

حضرت سلیمان (ع) به سفیران بلقیس فرمود:

خدا به من خیر و نشاط پايدار داده و اين شمائيد كه با این هدايا (ی فانی و کودکانه) شاد مي‌شويد:

... فَما آتانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِمَّا آتاكُمْ « بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ » (نمل/36)

از همین منظر ، « مومنین هر زمان » به « قارون‌های هر زمان » می‌گویند :

با مال فانی دنيا شادي نكنید زيرا خداوند افراد « شادِ غافل » را دوست ندارد:

... إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ : لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحينَ (قصص/76)


زهرا     1396/05/04 - 15:40
با عرض سلام و احترام. ما وقتی کسی برایمان هدیه می اورد خوشحال میشویم.و یا وقتی میبینیم چند برابر مالی را که انفاق کردیم خدا به ما داده. آیا این خوشحالی ها هم بد است؟

با سلام به شما و سلام به پرسش زیبا و مومنانه شما. در حدیث است که « شکر نعمت » از « خود نعمت » بهتر و باارزشتر است. زیرا هر نعمتی در دنیا، فانی است اما « شکر » آن نعمت، باقی است. لذا برای هر توفیق هر « شکری » ، باید « شکر » کرد. پس شادی و ذوق زدگی کودکانه برای « نعمتهایی که به صورت امانت و برای آزمایش ما به ما سپرده می شوند » ، سرور مثبتی نیست اما شادی به خاطر « توفیق شکرگزاری »(شناختن نعمت و به کارگیری نعمت در جهت خواست منعم) ، سروری که انسان را به وجد می آورد و أنگیزه او را برای کشف مسئولیتها و حفظ انسانیت خود و رعایت حق افزایش می دهد. به بیان قرآن : شکر و قدردانی ، (چنان نشاطی در فرد ایجاد می کند که ) ظرفیت و لیاقت و قابلیت انسان را افزایش می دهد : لئن شکرتم لأزیدنکم. خداوند متعال ما و شما را از شاکرین قرار دهد به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.