علت داد زدن



استادى از دانشجویانش پرسید :

چرا ما وقتى عصبانى هستيم داد مي‌زنيم ؟

چرا وقتی مردم خشمگين هستند صدايشان را بلند مي‌کنند و سر هم داد مي‌کشند ؟
يکى از آنها گفت : چون در آن لحظه ، آرامش و خونسردیشان را از دست مي‌دهند.
استاد گفت :

اينکه آرامش را از دست مي‌دهند درست ،

امّا چرا با آنکه طرف مقابل کنارشان قرار دارد داد مي‌زنند ؟

آيا نمي‌توانند با صداى ملايم صحبت کنند ؟ چرا داد مي‌زنند ؟
شاگردان ، هر کدام جوابى دادند امّا هیچ کدام استاد را راضى نکرد.


سرانجام آن استاد چنين توضيح داد :

وقتی دو نفر از يکديگر عصبانى هستند ، قلب‌هايشان از يکديگر دور مي‌شود

لذا براى اينکه فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند.

و هرقدر عصبانيت بيشتر باشد اين فاصله بيشتر است و آنها بايد صدايشان را بلندتر کنند.
 

سپس استاد گفت :

وقتی دو نفر عاشق همديگر باشند چه اتفاقى مي‌افتد ؟

آنها بر سر یکدیگر داد نمي‌زنند بلکه خيلى آرام با هم صحبت مي‌کنند. چرا ؟

چون قلب‌هايشان خيلى به هم نزديک است. فاصله ی قلب‌هایشان بسيار کم است.
استاد ادامه داد : هنگامى که عشق آنها به يکديگر بيشتر می‌شود ، چه اتفاقى مي‌افتد ؟

آنها حتى حرف معمولى هم با هم نمي‌زنند و فقط در گوش هم نجوا مي‌کنند.

و عشقشان باز هم به يکديگر بيشتر مي‌شود.
سرانجام ، حتى از نجوا کردن هم بي‌نياز مي‌شوند و فقط به يکديگر نگاه مي‌کنند.

و اين هنگامى است که ديگر هيچ فاصله‌اى بين قلب‌ آنها‌ باقى نمانده باشد.

 

خدایا ؛ در این پایان ضیافت با شکوهت در رمضان ،

ما را چنان به خودت نزدیک کن

که حتی نگاه ما به هر چیزی در آسمان و زمین،

« مناجات و دعا و ابراز عشق ما به تو » تلقی شود.


آذرباد     1396/04/11 - 09:12
با سلام وتشکر از پاسخ شما برای اولین بار است که کلمه ( عصبیت )را در زیارت عاشورا با این تذکری که دادید خواندم واقعا ممنونم.آیا عصبیت همان تعصب است ؟اینکه امام حسین علیه السلام در روز عاشورا فرمودند این شکم های پر از حرام است که شما را در مقابل من قرار داده ریشه در عصبیت دارد؟در این زمان چگونه می توانیم از این عصبیت دوری کنیم تا به سرنوشت مسلمانانی که هم نماز می خواندند وهم مدعی دفاع از دین بودند وهم با حجت خدا جنگیدند دچار نشویم؟

با سلام و احترام به شما. بر عکس فرمایش شما، شکمبارگی، دنیاطلبی، فزون طلبی، حرامخواری، اشرافیگری، رانتخواری و خودبرتربینی عامل عصبیت و خباثت و شرارت است. و به تعبیر قرآن، « بی تعقلی و بی تقوایی و فراموشی حسابرسی آخرت » عامل « کوردلی و کری و خودخواهی و برتری جویی اقتصادی و سیاسی » می شود. چیزی که به وضوح در سیاست بازان امروز جامعه دیده می شود و آنها را (بر خلاف ادعاهای دروغشان) در مقابل رهبری و مردم قرار داده است. تحلیل دیگر قرآن اینست که : این نامردان زمین خوار و زمین خورده و متعصّب و ظالم و جنایتکار ، « اهل بیت » نیستند یعنی : زنان آنها برای کسب یک مدرک دانشگاهی، مسخ و یکپارچه آقا شده اند و با ظاهربینی و تجملگرایی خود نتوانسته اند از خانه ی خود، « بیت » بسازند و با « بیتوته » در آن ، عقلانیت را در مردان خود به فوران درآورند و از غفلت و جهالت و ضلالت برهانند و نگاه آنها را « آسمانی » کنند و آنها را به معراج فرا بخوانند. بنابراین تا زنان مسلمان،(مادر، خواهر، همسر، دختر، خاله، عمه) کرامت و نقش و تکالیف خود را درست تشخیص ندهند و در جایگاه درست خود قرار نگیرند و با « ازدواج به موقع و اسلامی » و « جهاد همسرداری » ، مردان را به حد نصابی از عقلانیت نرسانند ، طبق آیات سوره نور ، شرط اصلی ظهور فراهم نخواهد شد.

آذرباد     1396/04/09 - 17:30
باسلام وخداقوت خدمت استاد بزرگوار چندین لعن در زیارت عاشورا ذکر شده ولی آن لعنی که مشخصا فردی را نام می برد ابوسفیان وپسرش معاویه ویزید پسر معاویه که فرمان جنگ بر علیه امام حسین علیه السلام را صادر کرد.خداوند مارا از متمسکین به راه وسنت پیامبر واهل بیت قرار دهد ودشمنان اسلام را در طول تاریخ که" تاریخ "در عاشورا متوقف شده وهمچنان یزیدیانی هستند که بر ضد دین وقرآن مکارانه تلاش می کنندودین را به نفع دنیایشان تفسیر می کنند و کسانی هم هستند که با سکوتشان راه را برای آن ها هموار می کنند ودر ظلم وجنایت آن ها شریک می شوند خداوندا ما را در راه حفظ ارزشهای اسلامی توفیق ، بصیرت واستقامت عطا بفرما .الهم عجل لولیک الفرج

با سلام به شما. طبق متن زیارت عاشوراء ، آن عاملی که با امام حسین صلوات الله علیه به مبارزه برخاست، « عصبیت » (ضد عقلانیت) بود : اللَّهُمَّ الْعَنِ الْعِصَابَةَ الَّتِي جَاهَدَتِ الْحُسَيْنَ وَ شَايَعَتْ وَ بَايَعَتْ وَ تَابَعَتْ عَلَى قَتْلِهِ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمِيعاً شیعه منتظر باید در تمام لحظات زندگیش چنان عاقلانه مومن باشد که بتواند در هر شرائطی ، خشم طبیعی خود را (نسبت به والدین ، همسر ، فرزند، همسایه ، بستگان و دوستان و حتی دشمنان خود) ، مهار و مدیریت و از « خشونت » و « عصبیت » خود جلوگیری نماید و « کظم غیظ » کند.

آذرباد     1396/04/04 - 07:16
باسلام وعرض ادب واحترام .از پاسخ شما بسیار متشکرم، استاد گاهی افراد از عصبانیت ویا وسواس ویا بیماری به عنوان حربه ای برای تحمیل خواسته ها واهدافشان استفاده می کنند وبه این رفتار عادت کرده اند ودیگران هم به نوعی شرطی شده اند که البته اگر طبیبان حاذق وزیرکی چون آن افرادز که شما عنوان کردید در هر خانواده ای باشند ومدیریت کنند وصحنه گردانی کنند حال همه بهتر وبهتر شود. الهم العن اول ظالم ظلم حق ...اللهم العن العصابه التی جاهدت الحسین( جماعتی که بر علیه امام حسین به جنگ برخاستند)وشایعت وبایعت وتابعت( شیعیانشان وبیعت کنندگان وهرکه پیروی کرد) که توصیه شده صد بار این لعن فرستاده شود .اللهم العنهم جمیعا .متشکرم

با سلام و تشکر از ابراز نظر دقیق و مومنانه ی شما. در تأئید فرمایش شما ، أمیرالمومنین حضرت علی صلوات الله علیه می فرمایند : أفضل العباده ترک العاده. بهترین عبادت ترک « عادت ها » است. پس « هر عادتی » بد و مضر است. مثلا عادت به عبادت و دعاها ، « مراقبت و دقت » و « تاثیر عملی » و « لذت » آنها را از بین می برد. خداوند ما و شما و تمام مسلمین را از « عصبیت و خشونت » و « هر عادتی » حفظ و عقلانیت و « نیت صادقانه » و « اخلاص » را روزیمان فرماید. ببرکت صلوات بر محمد و آل محمد. صلوات الله علیهم أجمیعن.

آذرباد     1396/04/02 - 04:59
باسلام وخدا قوت خدمت استاد گرامی مطلب زیبایی راطرح فرمودید ولی ما چه داد بزنیم وچه نجوا کنیم خداوند صدای ما را می شنود وما را می بیند ولی در واقع این ارتباط با خداوند سکینه وآرامش قلبی را در ما ایجاد می کند ونجوای همه مخلوقات را گویی می شتویم واحساس می کنیم، ولی بعضی وقتها واقعا عصبانی می شویم وشاید رفتار وحکات ناپسندی انجام دهیم آیا واقعا عصبانیت در فردی قابل درمان است؟ آیا درست است که عصبانیت یعنی ما در جایی تحقیر شده ایم وهر جا ومکانی که امکان خالی کردن خود را داشته باشیم آن را انجام می دهیم؟ عصبانیتهایی که بین زن وشوهر انجام میشود ریشه اش در کجاست ؟ تشکر ف ا ان از زحمات شما

با سلام به شما و سلام به ابراز نظر و پرسش شما. شاید « تنها نیاز » هر انسان و مخلوقی، « ابراز » است. ابراز « آن توانایی ها ، استعدادها ، قدرها ، قدرتها ، قابلیتها ، لیاقتها ، ظرفیتهایی که خداوند مهربان در « درون » ما « بالقوه »،« پنهان » نموده و یا امکاناتی که در « بیرون » در اختیار ما قرار داده است. هر قدر انسان بیشتر خودش را در « محضر خالقش » و در معرض « سمیع و بصیر » بودن او ببیند ، ابرازِ او « زیباتر و مودبانه تر » خواهد بود و هر قدر بین او و خالقش (نه خالقش و او) فاصله پیدا شود، ابراز او « بی أدبانه و زشت تر » خواهد بود. پس « عصبانیت » و « خشونت »، درمان قطعی دارد و آن درمان اینست که اطرافیان خصوصا « همسر، مادر، دختر، خواهر، خاله، عمه » (که مظهر صفات جمال الهی هستند) « با شیرین زبانی ، آراستگی ، تشویق نکات مثبت ، هنرمندی و لبخندهای دلنشین » به او « آرامش » ببخشند و « عقلانیت و اراده » او را تقویت کنند و در محظر خدا بودن را برایش ممکن سازند ، تا « لطیف ترین » گفتار و رفتار از او ظهور پیدا کند. یک پرسش : آیا شما می دانید چه کسی با امام حسین صلوات الله علیه جنگید ؟ که شیعیان در زیارت عاشوراء او را « لعن » می کنند ؟