فرآیند زندگی از منظر قرآن 2 - جلسه 11



 

بسم الله الرحمن الرحیم

جلسه یازدهم فرایند زندگی از منظر قران(ترم بهار95)

تاریخ:95/2/13

 

گفتیم اینجا عالم مُلک است جایی که آلوده به توهم مالکیت است ومحکوم به بیماری وپیری ومرگ وفناست ومقصد ما ،عالم مَلَکوت است که مزین به سلامتی وجوانی ولذت وجاودانگی وزندگی است پس ما قراراست به زیبایی پایدار وسرورپایدار برسیم

بالاترین مرتبه "لقاء الله"است ،سرچشمه همه زیباییها را میخواهیم ملاقات کنیم وبهره ببریم

انسان برای حرکت از بیماری وپیری ومرگ وفنای عالم مُلک به سمت سلامتی وجوانی ولذت وجاودانگی وزندگی مَلَکوتی نیازمند"هدایت"است

اقسام مردم از این نظر دو دسته هستند:

فمنهم مهتدِ وکثیر منهم فاسقون 57سوره مبارکه حدید

مهتد باب افتعال برای مطاوعه است یعنی میپذیردهدایت را،هدایت پذیری دارد انسان تنها مخلوقی است که میتواند انسان نباشد ماهیت خودرا عوض کند،فاسق ،اسم فاعل وصفت مشبهه است یعنی بی بندوبار ،یعنی میداندولی پایبند نیست فاسق یعنی خودش هدایت را نمیخواهد

قران این دو گروه را چنین توصیف میکند :

1-فاسقین"طرفداران باطل"کف وحباب های توخالی روی آب هستند

2- اماهدایت شدگان="طرفداران حق"آب پاکی هستند که همواره در طبیعت باقی میمانند

أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَداً رَابِياً وَ مِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِي النَّارِ ابْتِغَاءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِثْلُهُ کَذٰلِکَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَ الْبَاطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاءً وَ أَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْکُثُ فِي الْأَرْضِ کَذٰلِکَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ‌ (17) سوره رعد

خداوند از آسمان آبی فرستاد؛ و از هر درّه و رودخانه‌ای به اندازه آنها سیلابی جاری شد؛ سپس سیل بر روی خود کفی حمل کرد؛ و از آنچه (در کوره‌ها،) برای به دست آوردن زینت آلات یا وسایل زندگی، آتش روی آن روشن می‌کنند نیز کفهایی مانند آن به وجود می‌آید -خداوند، حق و باطل را چنین مثل می‌زند!- امّا کفها به بیرون پرتاب می‌شوند، ولی آنچه به مردم سود می‌رساند [ آب یا فلز خالص] در زمین می‌ماند؛ خداوند اینچنین مثال می‌زند!

فاما الزبد:اماکف کنارمیرودیعنی از صحنه "ابراز بود"اخراج و"نابود"میشودپس کف وجودندارد ابراز"بود"است کف،"بود"پیداکرد "نمود"پیداکردپس کف وقوع دارد اما حقیقت ندارد لذاانسانها هم اگر "کف" باشند،"نابود"میشوند

ما "نمود"هستیم اما امتیازمان این است که اگر توجهمان جلب شود جلوه پایدار میشویم

"انطورزندگی کن که مرگ مزاحم زندگی تونباشد وانطوربمیرکه زندگی سازباشد" (از علی صفایی)

هدایتِ وسیله نقلیه درسربالایی سخت ونفس گیره امااکثرتصادفهای مرگباردرسراشیبی اتفاق می افتدهرچه متحرک سنگین تر باشد سراشیبی برایش خطرناکترمیشود

آدمها هم به دو طریق آزمایش میشوند،گاهی در سختیها(سربالایی ها)وگاهی درراحتی ها( سرپایینی ها)خیلی از مومنین در دوران سختی وزندان وجنگ و.....که به مثابه سربالایی های سخت ونفس گیر است ،موفق بوده انداماوقتی وارد دوران راحتی (ماننددوران بعداز جنگ،زندان و....)شده انددر سراشیبی ترمزشان بریده وسقوط کرده اند

عبدالرحمن ابن عوف (که صاحب ثروت عظیمی بود)در پاسخ به یکی ازمجاهدین که ازوی پرسیده بودچرا به جهاد نمی اید ،گفت:

درزمان رسولخدا صلوات الله علیه واله ،با سختی ازمایش شدیم وصبر کردیم اما در دوران بعد از رسول الله با راحتی آزمایش شدیم ،وصبر از کف ما رفت واین خطر را قبلاً پیامبر صلوات الله هشدار داده بودندوخطاب به اصحاب فرمودند :من از ازمایش شما نسبت به راحتی هابیشتراز آزمایش شمانسبت به سختی نگرانم

نشانه افراد هدایت شده

آیه 18 سوره رعد

لِلَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنَى

 برای آنها که دعوت پروردگارشان را اجابت کردند، (سرانجام و) نتیجه نیکوتر است

رضایت خدا در انجام وظایف ماست

نشانه آدم های هدایت نشده

آیه 18 سوره رعد

... وَ الَّذِينَ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُ لَوْ أَنَّ لَهُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لاَفْتَدَوْا بِهِ أُولٰئِکَ لَهُمْ سُوءُ الْحِسَابِ وَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهَادُ (18)

....؛ و کسانی که دعوت او را اجابت نکردند، (آنچنان در وحشت عذاب الهی فرو می‌روند، که) اگر تمام آنچه روی زمین است، و همانندش، از آن آنها باشد، همه را برای رهایی از عذاب می‌دهند! (ولی از آنها پذیرفته نخواهد شد!) برای آنها حساب بدی است؛ و جایگاهشان جهنم، و چه بد جایگاهی است!

آنها که تعالیم و احکام سفیران الهی را نپذیرفتند واجابت نکردند

آیا هدایت از درون یا بیرون؟

عروج به ملکوت و رجوع به خدا فقط برای جنبه روحانی انسان امکان دارد پس راهیابی به بارگاه الهی قطعا از درون است (دنیا و قربی هردو به ما نزدیک است اما قربی را ازما خواستند)بنابر این هر انذار و تذکر و ارشاد و هدایت بیرونی هم قطعا باز از طریق قلب انسان تاثیر میگذارد (اگر قلب درست باشد ، زبان ،چشم و....را کنترل میکند و نیاز به کنترل بیرونی آن نیست )

پس شرط هدایت داشتن قلب سالم است

آیه84 سوره صافات

إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ‌ (84)

(به خاطر بیاور) هنگامی را که با قلب سلیم به پیشگاه پروردگارش آمد

قلب بعنوان مرکز تعقل و تفقه و توجه و رابط انسان با عالم غیب تنها عامل هدایت پذیر اوست

آیه 14 کهف

وَ رَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلٰهاً لَقَدْ قُلْنَا إِذاً شَطَطاً (14)

و دلهایشان را محکم ساختیم در آن موقع که قیام کردند و گفتند: «پروردگار ما، پروردگار آسمانها و زمین است؛ هرگز غیر او معبودی را نمی‌خوانیم؛ که اگر چنین کنیم، سخنی بگزاف گفته‌ایم.

آیه 10 قصص

وَ أَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَى فَارِغاً إِنْ کَادَتْ لَتُبْدِي بِهِ لَوْ لاَ أَنْ رَبَطْنَا عَلَى قَلْبِهَا لِتَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ‌ (10)

(سرانجام) قلب مادر موسی از همه چیز (جز یاد فرزندش) تهی گشت؛ و اگر دل او را (بوسیله ایمان و امید) محکم نکرده بودیم، نزدیک بود مطلب را افشا کند!

پس محل و میدان انقلاب قلب انسان است

45 تا 51 شعرا

فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِکُونَ‌ (45)

سپس موسی عصایش را افکند، ناگهان تمام وسایل دروغین آنها را بلعید!

فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ‌ (46)

فوراً همه ساحران به سجده افتادند.

قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ‌ (47)

گفتند: «ما به پروردگار عالمیان ایمان آوردیم،

رَبِّ مُوسَى وَ هَارُونَ‌ (48)

پروردگار موسی و هارون!»

قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ إِنَّهُ لَکَبِيرُکُمُ الَّذِي عَلَّمَکُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ مِنْ خِلاَفٍ وَ لَأُصَلِّبَنَّکُمْ أَجْمَعِينَ‌ (49)

(فرعون) گفت: «آیا پیش از اینکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلّماً او بزرگ و استاد شماست که به شما سحر آموخته (و این یک توطئه است)! امّا بزودی خواهید دانست! دستها و پاهای شما را بعکس یکدیگر قطع می‌کنم، و همه شما را به دار می‌آویزم!»

قَالُوا لاَ ضَيْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ‌ (50)

گفتند: «مهّم نیست، (هر کاری از دستت ساخته است بکن)! ما بسوی پروردگارمان بازمی‌گردیم!

إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ کُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ‌ (51)

ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، چرا که ما نخستین ایمان‌آورندگان بودیم

از عارفی پرسیدند از اینجا تا خدا چه مقدار راه است فرمود یک قدم گفتند این یک قدم کدام است فرمود پا گذاشتن روی خودت

نشانه قلب سالم

"خوشا به صاحب قلب سلیمی که از هدایت کننده پیروی کرد و از گمراه کننده کناری گرفت و با بینایی آنکه اورا بینایی داد و پیروی هدایت گری که اورا فرمان داد به راه سلامت رسید و به راه هدایت شتافت قبل از آنکه درهای آن بسته وسیله های آن قطع شود" (از امیر المومنین صلوات الله)

اگر قلب با مراقبه و حمد تسبیح از انواع بیماری ها سالم بماند رجوع  انسان به بارگاه الهی قطعی است

آیه 84 صافات

إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ‌ (84)

(به خاطر بیاور) هنگامی را که با قلب سلیم به پیشگاه پروردگارش آمد؛

آیه 33 ق

مَنْ خَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِ وَ جَاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ‌ (33)

آن کس که از خداوند رحمان در نهان بترسد و با قلبی پرانابه در محضر او حاضر شود!

قلب سالم لایق رأفت ورحمت الهی است

آیه27 حدید

ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَى آثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَ قَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ آتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ وَ جَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَ رَحْمَةً وَ رَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا کَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلاَّ ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَ کَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ‌ (27)

سپس در پی آنان رسولان دیگر خود را فرستادیم، و بعد از آنان عیسی بن مریم را مبعوث کردیم و به او انجیل عطا کردیم، و در دل کسانی که از او پیروی کردند رأفت و رحمت قرار دادیم؛ و رهبانیّتی را که ابداع کرده بودند، ما بر آنان مقرّر نداشته بودیم؛ گرچه هدفشان جلب خشنودی خدا بود، ولی حقّ آن را رعایت نکردند؛ از این‌رو ما به کسانی از آنها که ایمان آوردند پاداششان را دادیم؛ و بسیاری از آنها فاسقند

صاحبان قلب سالم مؤید به ایمان و حمایت الهی هستند زیرا با دشمنان خدا ورسولش مودت ندارند

ایه22مجادله

لاَ تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ کَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولٰئِکَ کَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ أُولٰئِکَ حِزْبُ اللَّهِ أَلاَ إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌ (22)

هیچ قومی را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند نمی‌یابی که با دشمنان خدا و رسولش دوستی کنند، هر چند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندانشان باشند؛ آنان کسانی هستند که خدا ایمان را بر صفحه دلهایشان نوشته و با روحی از ناحیه خودش آنها را تقویت فرموده، و آنها را در باغهایی از بهشت وارد می‌کند که نهرها از زیر (درختانش) جاری است، جاودانه در آن می‌مانند؛ خدا از آنها خشنود است، و آنان نیز از خدا خشنودند؛ آنها «حزب اللّه» اند؛ بدانید «حزب اللّه» پیروزان و رستگارانند.

قلب سالم با یادالهی به اهتزازدرمی اید

ایه2انفال

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُکِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَ عَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَکَّلُونَ‌ (2)

مؤمنان، تنها کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهاشان ترسان میگردد؛ و هنگامی که آیات او بر آنها خوانده می‌شود، ایمانشان فزونتر می‌گردد؛ و تنها بر پروردگارشان توکل دارند

قلب سالم از هر نقش وقسمتی راضی است

ایه27تا30سوره مبارکه فجر

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ (27)

تو ای روح آرام‌یافته!

ارْجِعِي إِلَى رَبِّکِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً (28)

به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي‌ (29)

پس در سلک بندگانم درآی

وَ ادْخُلِي جَنَّتِي‌ (30)

و در بهشتم وارد شو!

(قانع نباید باشیم ودائم تلاش کنیم اما راضی باشیم)

هشدار به بندگان

قلب مرکز توجه انسان است (وبایدارتباط انسان راباعالم غیب برقرارکند)پس اگر بیماروبه غیر معطوف شود خداوندهم ارتباطش راباقلب انسان قطع میکند وفردبه ضلالت وجهنم می افتد

ایه41مائده

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لاَ يَحْزُنْکَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْکُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْکَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوکَ يُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَوَاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هٰذَا فَخُذُوهُ وَ إِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِکَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً أُولٰئِکَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ‌ (41)

ای فرستاده (خدا)! آنها که در مسیر کفر شتاب می‌کنند و با زبان می‌گویند: «ایمان آوردیم» و قلب آنها ایمان نیاورده، تو را اندوهگین نسازند! و (همچنین) گروهی از یهودیان که خوب به سخنان تو گوش می‌دهند، تا دستاویزی برای تکذیب تو بیابند؛ آنها جاسوسان گروه دیگری هستند که خودشان نزد تو نیامده‌اند؛ آنها سخنان را از مفهوم اصلیش تحریف می‌کنند، و (به یکدیگر) می‌گویند: «اگر این (که ما می‌خواهیم) به شما داده شد (و محمد بر طبق خواسته شما داوری کرد،) بپذیرید، وگرنه (از او) دوری کنید!» (ولی) کسی را که خدا (بر اثر گناهان پی‌درپی او) بخواهد مجازات کند، قادر به دفاع از او نیستی؛ آنها کسانی هستند که خدا نخواسته دلهایشان را پاک کند؛ در دنیا رسوایی، و در آخرت مجازات بزرگی نصیبشان خواهد شد.

ایه5صف

وَ إِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَ قَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْکُمْ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَ اللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ‌ (5)

(به یاد آورید) هنگامی را که موسی به قومش گفت: «ای قوم من! چرا مرا آزار می‌دهید با اینکه می‌دانید من فرستاده خدا به سوی شما هستم؟!» هنگامی که آنها از حق منحرف شدند، خداوند قلوبشان را منحرف ساخت؛ و خدا فاسقان را هدایت نمی‌کند!

ایه7بقره

خَتَمَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَ عَلَى سَمْعِهِمْ وَ عَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ‌

خدا بر دلها و گوشهای آنان مهر نهاده؛ و بر چشمهایشان پرده‌ای افکنده شده؛ و عذاب بزرگی در انتظار آنهاست.

ایه108نحل

أُولٰئِکَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَ سَمْعِهِمْ وَ أَبْصَارِهِمْ وَ أُولٰئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ‌ (108)

آنها کسانی هستند که (بر اثر فزونی گناه،) خدا بر قلب و گوش و چشمانشان مهر نهاده؛ (به همین دلیل نمی‌فهمند،) و غافلان واقعی همانها هستند!

28کهف

وَ اصْبِرْ نَفْسَکَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَ لاَ تَعْدُ عَيْنَاکَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ لاَ تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِکْرِنَا وَ اتَّبَعَ هَوَاهُ وَ کَانَ أَمْرُهُ فُرُطاً (28)

با کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر می‌خوانند، و تنها رضای او را می‌طلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها برمگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن! همانها که از هوای نفس پیروی کردند، و کارهایشان افراطی است.

46اسرا

وَ جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَکِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذَانِهِمْ وَقْراً وَ إِذَا ذَکَرْتَ رَبَّکَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُوراً (46)

و بر دلهایشان پوششهایی، تا آن را نفهمند؛ و در گوشهایشان سنگینی؛ و هنگامی که پروردگارت را در قرآن به یگانگی یاد می‌کنی، آنها پشت می‌کنند و از تو روی بر می‌گردانند.

پس انسانی که قلبی بیمارداردقابلیت هدایت ندارد:

ایات8و9و10بقره

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ مَا هُمْ بِمُؤْمِنِينَ‌ (8)

يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ مَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ مَا يَشْعُرُونَ‌ (9)

فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا کَانُوا يَکْذِبُونَ‌ (10)

گروهی از مردم کسانی هستند که می‌گویند: «به خدا و روز رستاخیز ایمان آورده‌ایم.» در حالی که ایمان ندارند.

می‌خواهند خدا و مؤمنان را فریب دهند؛ در حالی که جز خودشان را فریب نمی‌دهند؛ (اما) نمی‌فهمند

در دلهای آنان یک نوع بیماری است؛ خداوند بر بیماری آنان افزوده؛ و به خاطر دروغهایی که میگفتند، عذاب دردناکی در انتظار آنهاست

       صلوات


برای این مطلب نظری ثبت نشده است و یا نظر شما هنوز مورد تایید مدیر سایت قرار نگرفته است