فرآیند زندگی از منظر قرآن - جلسه 5



بسم رب الحسین علیه السلام

جلسه ی پنجم فرآیندهای زندگی از منظر قرآن 

 

لیبلوکم یعنی چه ؟؟؟

آزمایش به خاطر چیست ؟؟؟

وَهُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلاَئِفَ الأَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُمْ إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿165/انعام ﴾

یعنی آیه خالق خود را عاقلانه تشخیص می دهید ؟؟ تصدیق می کنید یا خیر ؟؟

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿57/واقعه﴾

تصدیق باید دائما باشد و این تصدیق در زندگی ما جایش خالی است

می خواهیم شما را بیازماییم که آیا اینها باعث تکبر تو شده ؛ باعث غرور تو

لیبلوکم یعنی : در هیچ شرایطی تابع وراثت و محیط و هوای نفس نبودن یعنی این تابع نفس و هوی و محیط و وراثت نبودن یعنی تابع خالق خود باش

لیبلوکم یعنی در هیچ شرایطی و در برابر والدین و همسر و فرزند و همکار و همسایه و دوست و دشمن ، جوگیر و منفعل نبودن ، اما عاقل و منطقی و زیبا بودن و باز قرآن می فرماید :

الذی خلق الموت والحیاه لیبلوکم احسن عملا

یعنی هر انسانی به اندازه ی قابلیت و لیاقت و استعدادها و توانایی و قدرتی که خداوند در او به امانت گذاشته مسئول و مکلّف است

لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿286/بقره﴾

هر نفسی به اندازه وسع خود مکلف است

وسع ما چقدر است ؟

لِيُنفِقْ ذُو سَعَةٍ مِّن سَعَتِهِ وَمَن قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا ﴿7/طلاق﴾

وسع ما به اندازه ی چیزهایی است که خدا به ما داده است

لیبلوکم یعنی رویش مدام

یعنی ابراز عاقلانه تمام توانایی ها و انجام وظایف در شرایط مختلف

لیبلوکم یعنی : 1- ازدواج اسلامی به موقع 2-سعی دائمی 3-انفاق مما رزق الله

بلوغ : یعنی خودکار شدن خود انضباط شدن

4- جهاد با مال و جان  5- ذاکر بودن مداوم

نتیجه : پس اولین باور ما این است که ما فقط برای خدا هستیم ((انا لله ))

و تمام توانایی های ما  باید عاقلانه و مومنانه و دائما فی سبیل الله ابراز شوند

هَاأَنتُمْ هَؤُلَاء تُدْعَوْنَ لِتُنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنكُم مَّن يَبْخَلُ وَمَن يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَن نَّفْسِهِ وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأَنتُمُ الْفُقَرَاء وَإِن تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ ﴿38/محمد﴾

شما همان [مردمى] هستيد كه براى انفاق در راه خدا فرا خوانده شده‏ايد پس برخى از شما بخل مى‏ورزند و هر كس بخل ورزد تنها به زيان خود بخل ورزيده و [گرنه] خدا بى‏نياز است و شما نيازمنديد و اگر روى برتابيد [خدا] جاى شما را به مردمى غير از شما خواهد داد كه مانند شما نخواهند بود (38/محمد)

پس افراد  بخیلی که توانایی های خود را ابراز نمی کنند از منظر خدا کافر هستند

الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا ﴿37/نساء﴾

اینها از خدا دریافت کرده اند اما اینها خسّت دارند یعنی ابراز ندارند

زیرا هر دادی ؛ سِتَد فوری دارد

اگر داد صورت گیرد بلافاصله ستد تازه رخ می دهد

به این داد = جود ؛ سخاوت ؛ کرامت گفته می شود .

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ﴿39/سباء﴾

انسان هم فقط با ابراز و انفاق به بالاترین نفع و سود و خیر و ثواب و اجر و کمال می رسد پس او به ابراز و انفاق ( و ترک تعلقات ) نیازمند تر از گیرنده انفاق است

لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَكِنَّ اللّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَلأنفُسِكُمْ وَمَا تُنفِقُونَ إِلاَّ ابْتِغَاء وَجْهِ اللّهِ وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ ﴿272/بقره﴾

آنچه انفاق می کنید به نفع خود شماست

وصیت امام علی علیه السلام مطالعه شود واعلم ان انامک .............فوق طاعتک نامه

لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّآئِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاء والضَّرَّاء وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ﴿177/بقره﴾

یک پرسش مهم :

آیا ابراز توانایی برای انسان الزامی است ؟

پاسخ قرآن : آری است زیرا اظهار عاقلانه قدر خود ((تعهد الهی)) و الزامی است

يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُواْ بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ ﴿40/بقره﴾

أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿60/یس﴾

اول از ما تعهد گرفته دنبال شیطان نروید

وَأَنْ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ ﴿61/یس﴾

اول استعاذه است بعد عبادت است

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ ﴿62/یس﴾

تعداد بسیاری  گمراه می شوند چون به عقل خود مراجعه نمی کنند

وَمَا وَجَدْنَا لأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍ وَإِن وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِينَ ﴿102/اعراف﴾

فاسق: بی بند و بار

پس میتوان گفت توانایی = تعهد

به عبارت دیگر : تصدیق خالق باید با تسلیم همراه باشد

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿102/آل عمران﴾

ما هر لحظه قرار است بمیریم ، پس هر لحظه تسلیم باشید ، اگر هر لحظه تسلیم باشید مرگ اکبرتان می تواند دست خودتان باشد

اگر مرگ اصغر دست خودش باشد مرگ اکبرش می تواند دست خودش باشد

بَلَى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿112/بقره﴾

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَآ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿128/بقره﴾

تب علینا : یعنی خدا مواظب من باش چون تو بیشترین مراقب را داری

توبه خدا به ما – توبه ما به خدا – توبه خدا به ما که هر سه در آیه زیر آمده است 118 سوره ی مبارکه توبه

تبصره مهم :

پس دومین باور ما این است که خداوند برای کار کردن انسان اجر و نفع و خیر و ثواب و حسنه را حلال و مجاز و لازم می داند و چون کوچکترین کار انسان اجر و مزد دارد لذا فرموده اند : در دنیا دنبال زاد و توشه باشید

خطبه 157 = فتزودوا فی الایام القناء لایام الفناء

فعلیکم بالجدّ ...... خطبه 230

آه من قله الزّاد .....خطبه 77

خطبه 183  وانتم بنو سبیل ......

الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ ثُمَّ لاَ يُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُواُ مَنًّا وَلاَ أَذًى لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿262/بقره﴾

الَّذِينَ اسْتَجَابُواْ لِلّهِ وَالرَّسُولِ مِن بَعْدِ مَآ أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُواْ مِنْهُمْ وَاتَّقَواْ أَجْرٌ عَظِيمٌ ﴿172/آل عمران﴾

وَإِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًا ﴿29/احزاب﴾

فاذا قضیتم 200 و 201 پیدا شود

 

برای این مطلب نظری ثبت نشده است و یا نظر شما هنوز مورد تایید مدیر سایت قرار نگرفته است