بهترین سرگرمی ؟



! بهترین « سرگرمی » در تابستان ، زیر « آفتاب » ایستادن است

! باید مراقب باشیم « نیش » خندمان ، سمی نباشد


آذرباد     1395/07/03 - 01:06
سلام .آفتاب پرست فقط آفتاب را می بیند ودر موقعیت خاص رنگ عوض می کند ومواضع وموقعیت اوشفاف و قابل شناسایی نیست پس قابل اطمینان هم نمی تواند باشد اما آفتابگردان در جهت آفتاب حرکت می کند ومواضع شفاف وروشن دارد ودنبال نوربرای حرکت ورشد است .بسیار از مثال تاثیر گذار شما متشکرم.اجر شما با خدا

و لله الحمد و له الشکر علی ما هدانا.

آذرباد     1395/07/03 - 00:50
سلام بسیار سپاسگزارم از حوصله ی شما .چرا آزمون های الهی برای همه یکسان نیست؟ افرادی هستند که می گویند چرا سمت دین وخدا برویم وامتحانهای سخت بشویم! کسی را می شناسم استدلالش این آنقدر نزدیک خورشید برو که نسوزی ! منظورش این است تا جایی دین دار باش که ظرفیتش را داری ومرتب می گوید من به این درجه دینداری نرسیدم! البته که بهترین سر، سری سرسپرده ی یار می باشد هر سو که اشاره کندبه همان سو رود.وکسانی که نتوانستند سررادرمقابل آفتاب وجود امیرالمومنین خم کنندقبلا در سرسپردگی در مقابل پیامبر خود خالص نبودند ود رواقع خود را "نساخته "بودند.ممنون از شما استاد گرامی

با سلام. 1ـ آزمون برای هر انسانی ( بدون إستثناء ) هست ، اما چون هر انسانی شرائط و ظرفیت و قابلیت و لیاقت منحصر به فردی دارد لذا آزمایش او هم منحصر به فرد است. 2ـ این همه « قصه » شنیده ایم اما متأسفانه باورمان نشده که « غیر از خدا هیچ چی نبود و نیست و نخواهد بود » ، و وقتی به دیدار أهل قبور می رویم مؤدبانه در حضور آنها « از خودمان » نمی پرسیم که : کیف وجدتم قول : لا إله الا الله ؟ ، در نتیجه نفهمیده ایم که : « من و خدا » ، « دو تا » نیستیم و من فقط وقتی به سمت خدا حرکت کنم تازه « به کمال خودم » می رسیم. ( لاتکونوا کالذین نسوا الله فأنساهم أنفسهم.) 3ـ اگر انسان هم مثل « پروا نه » ، عاقلانه « عاشق » شود ، خودش را با « شمع » هم روشن می کند و می سوزاند تا چه رسد به خورشید ، چون اگر « خود نفسانیش » را نسوزاند ، « خود انسانیش » در « ظلماتِ » غفلت و جهالت و نفسانیت می پوسد ، زیرا زندگی عشق است و دیگر هیچ. 4ـ « متدین » بودن ، انسان را از « مرداب تکاثر » بیرون می کشد و بر « ظرفیت » انسان را هر لحظه می افزاید و انسان را به « فوران » در می آورد و به « کوثر » نزدیک می کند. ( لإن شکرتم ، لأزیدنّکم )

آذرباد     1395/07/02 - 04:46
سلام.ان شاء الله شامل دعای خیر شما باشم.در تابستان زیر آفتاب گرم وسوزان چه نوع سرگرمی اختیاری می ت اند باشد جز خود را به اجبار در این شرایط قرار دهیم یا به قضا در این شرایط قرار بگیریم! لطفا بفرمایید اگر فرزندکسی بیما ری سختی بگیرد این برایش خوب است برای آن بچه چه طور این شرایط سخت را چگونه می توان راحت پنداشت؟ البته شاید اشتباه متوجه شدم.

ما أَصابَ مِنْ مُصيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا في‏ أَنْفُسِكُمْ إِلاَّ في‏ كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسيرٌ (حدید/22) هيچ رخدادى نه در زمين و نه در درون شما (به شما) نرسد مگر آنكه پيش از آنكه آن را پديد آوريم (آن رخداد) در لوحى (ثبت و برنامه ریزی شده) است ، (و) اين (كار) بر خدا آسان است. ـ همانطور که « پرسشهای » هر آزمون و کنکوری ، « قبلا » آماده میشود ، تمام حوادث بیرونی (مانند : طوفان ، سیل ، زلزله ، خسوف ، کسوف و قحطی و خشکسالی و ... ) و حوادث داخلی ( مثل : انواع بیماریها و جراحات و مرگ عزیزان ، .. ) برای آزمایش بشر نیز قبل از اینکه برای افراد رخ دهند و مردم آنها را ببینند ، « تعیین و تنظیم و برنامه ریزی » شده اند ، پس هیچ رویدادی ، « تصادفی » و « فی البداهه » نیست. ـ بنابراین هر حادثه و رخدادی ، طبق نقشه ی حکیمانه ی قبلی رخ می دهد و برای خداوند و برای أولیاء الهی ، تازگی ندارد. سئوال : دانستن این مطلب چه کاربردی دارد ؟ لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ (حدید/23) تا بر آنچه از دستِ ‏شما رفته ، اندوهگين نشويد و به (سبب) آنچه به شما (امانت) داده ‏شده ، (با غفلت) شادمانى نكنيد (چرا؟) زیرا خدا هيچ خودپسند فخرفروشى را دوست ندارد (و حمایت نمی کند). ـ تمام حوادث تلخ و شیرین و عُسر و یُسر و فراز و نشیبهای زندگی ، مانند نردبانی هستند برای « تکامل و تعالی و تقرب » انسان (= آزمون مقاومت). ـ شاید « مهمترین آزمون » بشر در طول زندگیش اینست که : آیا « امانت الهی بودن » و « حکیمانه بودن » هر چیزی را می فهمد یا خیر. ـ پس تمام مردم در طول تاریخ را می¬توان به « دو گروه » تقسیم کرد : گروه اول : افراد اندکی هستند که نظام آفرینش و تمام رویدادهای فردی و اجتماعی و جهان آنرا « عالمانه و حکیمانه » می بینند و تمام « تواناییها و امکانات » و « دارائیها » و « شرائط » خود را « امانت و آزمون الهی » میدانند و در پشت هر اتفاقی ، « حکمت و مصلحتی » زیبا را جستجو می کنند لذا برای چیزهایی که « ندارند » ، « تأسف » نمیخورند و برای چیزهایی که از دست میدهند « ناامید » نمیشوند و به خاطر هر « توانایی و امکان و امانتِ جدیدی »، به غرور و تفاخر و غفلت و مستی آلوده نمیشوند و (از ابراز مدح و ثناء و شکر و حمد و ...) بخل نمیورزند و برای رسیدن به هر مقام و موقعیت « فانی و دنیوی » ، از « تملّق ، دروغ ، تهمت ، رشوه ، ربا ، ظلم ، فساد و ... » استفاده نمی کنند. گروه دوم : اکثریتی هستند که اولا : به « شانس و اتفاق و تصادف » معتقدند ، ثانیا : تواناییها و امکاناتشان را « مال و مِلک » خودشان می پندارند ، ثالثا : با از دست دادن هر توان و امکان و موقعیتی ، « متأسف و مأیوس » میشوند و با هر توان و امکان و موقعیت جدیدی ، در مستی حقارت و تفاخر و غرور و تکبّر غرق می شوند ، رابعا : برای رسیدن به اهدافشان از « تملّق ، دروغ ، تهمت ، رشوه ، ریا ، ربا ، ظلم و ... » استفاده می کنند و خامسا : از ابراز داراییهایشان برای دیگران ، خوددادری می کنند و جاهلانه و خودخواهانه ، ( از ابراز شکر و حمد و تسبیح و مقاومت و ... ) « بخل » می ورزند. ـ نظامِ عادلانه و حکیمانه ی الهی ، از این افرادِ « ظاهربین و سطح نگر و خیالباف و مقایسه کننده و قیافه بگیر و فخرفروش » ، هیچ حمایتی نمی کند. پرسش : چرا مردمی که بیست و سه سال رسول أعظم صلی الله علیه و آله را دیدند ، « آفتاب » امامت و ولایت را تحمل نکردند ؟ بهترین « سر » گرمی ، در زیر « آفتاب » ، « ایستادن » است. خوشا به حال « آفتابگردان » ، که سرشار از « تولّی » است و « سرش » در کمند عشقِ « آفتاب » با حرکت آفتاب ، می چرخد. به نظر شما ؛ « آفتابگردان » بودن « بهتر » است یا « آفتاب پرست » بودن ؟

آذرباد     1395/06/27 - 05:19
سلام.وقت بخیر.نمی دانم راجع به جمله اول درست متوجه شدم یعنی حسن استفاده از موقعیتی که در هر زمان ومکان قرار گرفته ایم مثلا فرزندمان به بیماری سختی مبتلا شده می توان مصداقی باشد.لطفا راهنمایی کنید.

با سلام به شما. امیدوارم این بزرگترین عید اسلامی ، عید إکمال دین و عید إتمام نعمتهای الهی و عید آغاز امامت و ولایت أمیرالمومنین و أئمه أطهار صلوات الله علیهم ، بر شما مبارک باشد و خداوند ما و شما را از « متمسکین » واقعی آن عزیزان نازنین « جعل » فرماید و توفیق « حمد » آن را هم به ما و شما عطا فرماید و ما و شما را در ظهور آخرین حجتش سهیم فرماید. إن شاء الله تعالی ببخشید پرسش شما را متوجه نشدم لطفا بفرمائید آن « جمله اول » چه بوده ؟